21 02 12 Sack z’n slechte dag

Dat haar van Sack is al weken veel te lang. Er moest echt weer wat gebeuren, maar ja...dat is allemaal niet zo simpel bij hem. Hij wil dat echt niet, wordt druk en wild en woest en weet ik veel wat. Ik stelde het dus steeds uit.

Vorige week had ik al de binnen kant van zn oren proberen te knippen, maar dat was ook al geen succes. Nou ja, toch maar proberen iets te doen.

Gister was het dan zo ver. Ik pakte een schaar en wilde dan in ieder geval wat van die voeten knippen en als het redelijk ging langzaam aan omhoog. Maar ja, het ging dus niet. Die voeten vindt ie het ergst van alles, maar als de dreads tussen zn tenen groeien en het verder ook minsten 5 cm lang is, moet je toch wat.

Ik ging bij m op de grond zitten en begon rustig. Tja, niks rustig. Hij zat als een gek te trekken met dat pootje en ik kon niks. Boos worden heeft geen zin natuurlijk, dus ik nam m in de houdgreep. Hoofd/nek onder mn arm, met links zn poot vast houden en met rechts knippen. En hij maar wild trekken en woest zijn. Pfffffffffffff, wat een drama weer.

Na ongeveer 5 min en twee half verknipte voorpoten ben ik er mee gestopt. Ik zette hem buiten en ging de kamer maar even stofzuigen, want het lag werkelijk overal.

Sack liep buiten normaal rond. Niets aan de hand.

Een paar uur later.

Hij komt uit zn mand maar ik hoor wat herrie,ga kijken en hij ligt naast zn mand met alle 4 zn poten languit naast zich. Hij probeerde wat op te krabbelen, maar dat lukte dus echt niet. Terwijl ik m op wilde tillen zag ik opeens zn staart heel snel bewegen. Dat betekent plassen :o( En dat liggend op de grond. Ik tilde hem op en inderdaad, hij was aan het plassen en lag daar met dat geweldige lange haar van zn buik midden in....pfffff.

Goed, Sack weer in de tuin, waar hij meteen weer ging liggen. Vloer dweilen, Sack naar binnen, buik schoonmaken, Sack in mand leggen en weer verder gaan met waar ik mee bezig was. Zo, een mense hoeft zich echt niet te vervelen hoor.

Paar uur later.

Sack uit zn mand tillen en weer in de tuin zetten. Had geen zin, ging meteen liggen. Binnen weer in zn mand en weer slapen.

’s Avonds met het eten kon hij daar niet naar toe komen. Hij kon gewoon niet meer lopen. Ik til m naar zn bakje, maar daar ging hij liggen en niet eten. Hmmmmmmmmmm Sack en niet eten, opeens zag ik het einde van de nog altijd fitte Sack toch wel snel naderen, dit was niet goed.

Thom en Spence eten in de gang en Sack en ik zaten in de berging met de deur dicht. Hij wilde niet eten dus ik deed af en toe een paar brokjes in mn hand en die at hij dan wel op. Nou, dat was in ieder geval wat.

Na het eten zette ik hem bij de waterbak, hij dronk wat en ik tilde hem weer op om in de tuin te zetten, nou...pffffff, niet te geloven, maar hij liep naar het eind van de tuin en ging daar plassen. Het lopen ging niet soepel, maar hij liep.

De rest van de avond in zn mand geslapen en toen ik hem buiten zette begon hij weer rond te lopen. Nou, dat was dus weer goed gekomen.

Vanochtend stond hij al achter de deur toen ik beneden kwam. Ik liep naar de tuin en hij liep netjes naast me mee. Maw, hij is weer opgeknapt. Het probleem is wel dat dat haar maar door groeit en dat er iets aan doen, blijkbaar heel erg veel energie kost. Nou ja, hij ziet er nu niet uit, maar ik laat m maar weer even een weekje. Hij voelt zich in ieder geval weer ok :o/

Canicross, geen nieuws.

Gister rustdag omdat ik nog steeds last van dat linker been heb. Knie, kuit, achilles.

Vanochtend weer gegaan, in de hoop dat we een rustig rondje zouden doen....en dat was ook zo.

We vertrokken tegen een behoorlijke wind in en die 2 deden niets. Toch was het leuk. Vanaf het racebospad gingen ze dan toch trekken en dus waren we met 17,30 weer bij het hek.

Toen ik vanochtend opstond had ik spierpijn in mn boven benen, achter en buiten kant. Beetje raar. Heb de hele ochtend lopen nadenken waar dat van kan zijn. Niet van zondag afremmen, want dat doe ik wel vaker. Maar ja, kon niets anders verzinnen. Opeens bedacht ik dat als er iemand mee gaat ik meestal met Thom loop. Tja, Thom afremmen gaat wel wat makkelijker dan Spence afremmen, dus misschien was dat het dan toch wel. Het moet wel, want ik heb zondag middag of gister de hele dag niets vreemds gedaan. Nou ja......Sack knippen :o(

19 02 12 Ouderwetse zondag training, maar dan anders :o/

Sinds begin van het jaar zie ik buren en kennissen van de hei ...trimmen. Of zo iets. Nee serieus, ze doen het beter dan ik, dus ik mag al helemaal niets zeggen. Maar ja, de vraag was natuurlijk hoe lang ze het vol zouden houden.

Ik hield ze goed in de gaten ;o) want als er ook maar 1 het volhield kon ik kijken of die mee wilde canicrossen. Maar helaas, het eerst vries momentje heeft iedereen meteen zn huis weer in gejaagd en dus geen canicrosser kunnen vinden. Het leek me nou zo leuk om 1 of 2 x in de week met maar 1 hond te hoeven lopen. Een beetje weer andere rondjes doen, zonder meteen te worden mee gesleurd enz enz.

Nou ja, ze waren er niet meer, dus jammer. Goed plan, alleen lichtelijk mislukt.

Gister liep ik op de hei met iemand die ik nog nooit heb zien hardlopen. We hadden het een beetje over alle dieren op de hei en ik vertelde dat ik ’s ochtends altijd van alles tegen kwam tijdens het canicrossen. Hmmmmmmm, kan het altijd vragen natuurlijk.

Kan je hardlopen?

Ja.

O, dan kan je wel een keer mee.

Ja, leuk...morgen?

Huh? Hahahahaha , die had er dus echt zin in.

Zo gezegd zo gedaan.

Om 10 uur vanochtend stond ik met Thom en Spence en een extra gordel te wachten. Zo, dat zou weer eens leuk worden.

Normaal geef ik Spence aan mensen die zwaarder wegen dan ik zelf. Nou ja...... Normaal geef ik Spence dus aan anderen, dat laatste slaat nergens op. Mensen die minder wegen dan ik zelf moeten eerst maar even oefenen met een ander model. Enfin, als iemand voor het eerst gaat canicrossen is Spence geen optie, dus het werd Thom.

Bij het hek gordel om, honden vast en gaan. Nou, dat ging helemaal niet slecht hoor. Ik probeerde wat rustig te lopen en Thom trok als een gek om bij te blijven. Die Thomas is zo goed, die trekt gewoon het hele rondje, maakt niet uit hoe zwaar de gene is die achter hem hangt. Nou ja, als ie alleen is he. Als ze met zn 2en voor me lopen trekken ze soms helemaal niet. Maar dit, met Spence zo half voor m, dan wil ie wel.

We liepen het hele rondje in de zon. ’s Ochtends was er al hagel, maar ik ging uit van weer een droge zondagtraining. En zo was het dus ook. We hadden heerlijk weer en voor iemand die het voor het eerst deed, ging het heel goed. Het lijkt voor mij altijd rustig, maar ik vergeet dan dat Spence en ik natuurlijk wel behoorlijk snel zijn. Dit ging echt helemaal niet slecht hoor.

Om even voor 11 waren we weer bij de parkeerplaats en begon het natuurlijk weer te hagelen. Ja hoor, het is nog altijd droog trainen op zondag in Bussum :o)

18 02 12 Warm

De dag van het laatste snelle rondje was ik eigenlijk verbaasd dat Spence zo lang door trekt. Had ie nog nog niet genoeg van het rondje? Nou ja, dat soort dingen moet je je nooit afvragen want daarna zijn we nooit meer snel geweest. Ik zeg het verkeerd, niet meer ZO snel moet het natuurlijk zijn. Rondjes onder de 16 hebben we nog wel een tijdje gelopen, maar tegenwoordig is het steeds tussen de 16 half en de 17 half. Niets mis mee dus.

Op zich was het ook pas vandaag weer de eerste goede omstandigheden dag.

Een paar weken geleden aan 1 stuk – 20. Dat liep niet lekker, zowel qua adem als qua ondergrond. Daarna afgelopen week veel prut en modder. Was dus ook voorzichtig lopen en heen en weer springen. En vandaag, terwijl alles perfect leek, kwamen we in een hittegolf terecht. Tja, van -23 naar +8 is natuurlijk ook wel een beetje een verschil.

Thom liep redelijk door, Spence een beetje rustig/voorzichtig, maar dat was op zich niet echt nodig. Af en toe was het nog een stukje glad, dus moesten we even springen, maar verder lag alles er , op de takken op RBP na, goed bij.

Gister hadden we een rustdag omdat ik zowel hoofdpijn als....kniepijn, als....zere achilles, als ...zere kuit had. Nou, leuker kunnen we het niet maken. Daarbij ben ik tegenwoordig heel makkelijk in het gewoon dan maar niet canicrossen. Het laatse half jaar zo weinig lopen heeft me niet fanatieker gemaakt. Als ik al ooit fanatiek kon worden, maar goed....ik ging s avonds wel naar bed met het idee dat ik morgen weer lekker ging canicrossen. Dat is nu even weg. Dat denk ik eigenlijk nooit.

Goed, vanochtend zag alles er goed uit en niets stond een rondje ruim binnen de 16 in de weg. Maar helaas, het werd 16,54. Ze hadden weer rustig aan rondje, op zich prima hoor. Ik wil best ‘rustig’lopen, maar ik denk dus dat het record toch niet op binnen de 15 gaat komen. Niets aan te doen, maar ik ben al blij dat we zo ver zijn gekomen 15,17 ( eigenlijk 15,15) had ik toch eigenlijk nooit verwacht hoor. Weten dat het moet kunnen is nog wat anders dan het ook doen.

Maar goed, dit zal het record wel blijven want ik denk dat we eerdaags de rondjes maar weer wat groter gaan maken. Even kijken hoe het met die kuit en knie gaat, en dan kunnen we gaan beginnen. Dat moet ook wel want voor we het weten staan we weer om 5 uur buiten. Om dan om half 6 weer terug te zijn is wel erg vroeg. Even een minuut of 20 er aan vast plakken.

Hmmmm klinkt wel veel :o/

14 02 12 Slimme honden

Nou weet ik best wel dat ik slimme honden heb, maar gisteravond maakte Thom het me weer even heel duidelijk.

We gingen ’s avonds voor het laatste rondje en hij had zn bal met touw mee genomen. Aan het touw zit aan het eind een lus met een knoop. Touw is klein beetje lang, dus als hij met zn hoofd omlaag loopt hangt het touw op de grond.

We lopen langs een schutting met een pank heel laag bij de grond. Touw komt een de rechterkant van de plank, Thom loopt met bal links. Plank kwam steeds strakker op de grond en opeens zat zn touw vast omdat die lus en knoop niet verder konden. Slimmigheidje nr 1 was al dat hij achteruit liep. Had geen zin want touw zat al heel erg vast onder de plank. Toen is ie met zn poot naar de andere kant van de plank gegaan om die lus wat terug te trekken en toen die weer los was, pakte hij zn bal, liep nog wat naar achter en had het touw weer aan de goede kant HUH??? :o/...En dat allemaal binnen 5 sec. Echt niet te geloven.

Spence laat tegenwoordig zien hoe je een deur die klemt open krijgt.

Sack eet in de berging en Thom en Spence in de hal. Vroeger liet ik gewoon de deur open want ze zijn allemaal gelijk klaar, maar tegenwoordig eet Sack wat langzamer en aangezien Spence dan naast m gaat zitten met zn hoofd ook in dat bakje, doe ik dus maar de deur dicht. Eerst gewoon, maar dan heeft ie m binnen 1 sec open, dus nu klik ik m echt dicht. Even er goed aan trekken. We weten natuurlijk als mens dat als je zo’n deur weer open doet, dat je dan ook de deur weer iets naar je toe moet trekken als je de kruk omlaag doet.

Nou, komt ie hoor.

Thom kan deuren open maken, zelfs die naar binnen open gaan. Zulke grote ‘handen’, geen probleem. Hand er omheen, kruk omlaag en naar je toe trekken. Andere poot tegen de deurpost, eitje.

Maar dan Spence. Spence heeft nu dus het probleem van de goed dicht getrokken deur. Hij had m al een paar keer open gekregen dus vanochtend ging ik eens kijken hoe hij dat deed. Nou heel makkelijk hoor. Rechterpoot op de zijkant van de deurkruk, linker poot kruk omlaag en naar je toe trekken en ondertussen met die rechter duwen. Geen enkel probleem, halve sec werk.

Ach ja...en dan Sack. Sack is ook slim, maar vooral als het om eten gaat, of als ie er iets voor krijgt. En ja, dat is dan misschien wel het aller slimst, gewoon alleen iets doen als het iets op levert. Wat in deze gevallen bij Thom en Spence ook wel zo was, maar die kan je tenminste ook nog opdrachten geven. Sack niet, ja.....met een grote koek in je hand, dan doet ie alles.

Canicross.

Geen nieuws.

2 dagen 17 half gelopen omdat we echt niet vooruit kwamen door het weer of geen idee wat. Gister een pak ijs vw de ijzel. Vandaag heerlijk weer , maar toen ik op de hei kwam toch nog heel veel ijs. Dan maar zelf lopen, ja ja. Thuis gekomen even op afstand meten gekeken. Maar liefst een hele km en 800 meter.

Applaus voor je zelf...heeeeeeeeeeeeel erg knap :o/

Nou ja, ik heb het in ieder geval gedaan...toch goed.

09 02 12 Het luistert nauw

Nee, geen 11 steden titel, al zou het wel kunnen. Dat it net oan giet was natuurlijk gisteravond (en vandaag) de nationale tegenslag en gisterochtend ook al een canicross tegenslag. De strandtent die als ‘kantine’dienst deed (IJmuiden), is afgebrand. Niet alleen niet leuk voor de wedstrijd van over een maand, maar natuurlijk vooral voor de mensen vd strandtent zelf. Maar voor de wedstrijd van over 4 weken, komt het ook niet echt lekker uit :o/ O...en die 11 stedentocht, die heb ik nog niet opgegeven hoor. Zo lang t niet weg smelt, kunnen er nog heel veel koude dagen/nachten komen om het dikker te laten worden.

En dan nu het probleem van deze ochtend.

Gister elastiek kapot, dus nieuw elastiek meegenomen. Nou weet ik wel dat ze allemaal iets anders zijn. Handgemaakt he....dus de 1 is langer dan de ander. Omdat deze 2 perfect bij elkaar pasten lette ik altijd heel goed op dat wanneer ik een hond had uitgeleend, dat ik het juiste elastiek terug kreeg.

Goed, deze morgen.

We gingen naar buiten en ik merkte al meteen dat ik geen zere tenen had. 1 nog maar, de rest was wonderbaarlijk genezen deze nacht. Nou, wat kon er gebeuren? Sneeuw lag er ook nog mooi bij, dus vertrekken maar.

We gaan door het hek en Spence liep vrij rustig. Ah gelukkig, zou het een rustig rondje kunnen worden? Met Spence is dat altijd afwachten, want hij kan ook opeens na 2 of 300 mtr alsnog gaan trekken.

Deze keer niet, hij bleef rustig en Thom liep net zo rustig naast hem. Op zich alles helemaal perfect...behalve.....Thom zn nieuwe elastiek was dus net iets te lang en begon te klapperen. Ja hoor, het zal niet. Daarbij, omdat Spence zn elastiek wel strak stond, werd mn gordel naar rechts getrokken. Het liep dus voor geen meter. Grrrrrrrrrr, was dat even een probleem, beetje denken wat handig is. Elastieken omwisselen?

Ondertussen liepen we nog steeds rustig, maar ondanks dat we rustig liepen en dat ik daar dus eens blij mee moest zijn, liep ik me alleen maar te irriteren aan die gordel die maar niet lekker ging zitten. Thom bleef nl precies naast Spence lopen en zn elastiek dus klapperen.

We waren langzaam en op het racebospad verzwikte ik weer eens een voet. Rechts gelukkig, dus na 30 sec strompel, was het weer over. Dan nog al die onmogelijke hoogtesprongen vw de nieuwe takken :o( en uiteindelijk de banden sporen. Hmmm , nee... ik had wel eens lekkerder gelopen. Er waren nog wat andere tegenzitsels hoor, maar niet eens de moeite om te noemen, het zat gewoon niet echt mee, maar het elastiek was het grootste struikelpunt.

Met 16,54 bij het hek. Buiten het hek stukje los ‘bijkomen’en daarna de elastieken geruild, dus Thom die van Spence en andersom. Nou, dat was ook geen succes. Die van Spence is heel sterk en strak en zwaar. Vandaar dat het op het zelfde neer komt als ze trekken. Nu dus niet. Thom trok en kreeg amper beweging in het elastiek. Dat is het probleem niet, want hoe veel of hoe weinig elastiek het is maakt niet zo veel uit. Het gaat er om dat je geen schok krijgt als hij gaat trekken. Nou, zo sterk/zwaar was het nou ook weer niet, hij kon het wel uitrekken natuurlijk. Maar goed, Spence is veel langer en toen die dus naast Thom ging lopen was dat nieuwe elastiek nog veel langer dan bij Thom. Het hing nu bijna op de grond. Liep niet lekker en dus ging Spence trekken en liep nu een halve hond voor Thom. Lichter en langer elastiek, met een langere hond, tja...toen liep Thom met zn hoofd ter hoogte van Spence middel. Ook geen succes. Pffffff, het valt niet mee om de juiste verhouding te krijgen hoor.

Maar snel een nieuwe haak op zn oude elastiek laten zetten......probleem opgelost.

08 02 12 Never a dull moment

Gister was ik het eind van de rit nog vergeten te vertellen. We kwamen door het hek en ik had heeeeeeeeeeeel erge dorst. Gelukkig heb ik altijd een klein flesje water bij me. Pak het flesje...huh...tuutje dicht gevroren. Maar ja, echt heel erg dorst. Slim idee, tuutje in mond. Ja hoor, na 10 sec kon het tuutje open. Geen water, alles in dop bevroren. Dop ging er ook niet af. Dop in handen (koud) en wachten tot ie los kon. Ja , los. Dop er af, water drinken NOT. Nog steeds ijs boven in. Uiteindelijk lukte het, maar het was wel duidelijk dat het heel erg koud was.

Vanochtend.

Wanten over handschoen, want op mn vingers na valt de kou altijd wel mee.

Stopwatch niet zo handig met de wanten.

Hek door, stopwatch indrukken, tijdens het rennen want aan, proberen op de been te blijven want het was nu toch wat gladder met hier en daar ijs. Ok, geen paniek.

1^e kmpunt. Kon niets zien want want zat er half over. 3,2? Kon dus 21, maar ook 29 zijn.

Warm ,wanten uit. 1500 op 5,20, ok wanten uit houden tot het RBP ook al vroren mn vingers er vrij snel af. Toch niet zo lekker. Tenen doen ook al dagen pijn, zelfs bij stilzitten, windertenen neem ik aan. Niet fijn met hardlopen, maar goed...ze doen toch pijn, dus wat maakt t uit. En pijn is een relatief begrip natuurlijk, dit is geen pijn. Hier kan je gewoon niet mee lopen, maar dan ga je niet lopen en dan is het een stuk minder, probleem opgelost. Maar voor nu gingen we door, toen Spence nog zo trok had ik altijd zere tenen.

7,20...ok...RBP 9,40. Volgens mij had ik deze tijden eerder gezien. We waren dus wat aan het goed maken.

Racebospad en mn wanten snel weer aan. Op de bomen af waar die rare tak tussen ligt. Spence en ik doen wat moeite om er tussen door te kunnen, maar Thom is iets handiger ( die heeft op links ook helemaal geen ruimte) en gaat links om de boom heen. Ja, dat kan niet. Ik rem en PATS, haak gebroken. Nee he...........Wanten weer uit. Stopwatch indrukken, elastiek aan touw van mn gordel knopen, stopwatch weer aan, wanten aan en vertrekken maar weer.

Het eerste stuk omhoog ging wel goed, ik merkte niet zo veel, maar de bochten waren niet lekker. Het voordeel van deze gordel is dat er zo’n touw aan zit en dat de haken dus via dat touw van links naar rechts kunnen in de bocht. Nu zat 1 touw vastgeknoopt en dus als ze de bocht om gingen werd die gordel al mee gesleurd terwijl ik de bocht veel ruimer wil nemen. Nou ja....op zich niets aan de hand, gewoon weer even wennen.

Bij de banden sporen is het echt niet te doen. Over een meter of 50 alleen maar allemaal 20 cm hoge randen van voor naar achter en van links naar rechts, bevroren. Beetje gevaarlijk.

Het laatste stuk ging wel weer lekker. Nog 1 keer kijken op 15,10 en hoewel ik het idee had dat we veel langer over het banden deel hadden gedaan dan gister hebben we toch heel veel tijd gewonnen. Gister was de lucht blijkbaar niet zo lekker om snel te zijn.

16,21 bij het hek, dus ondanks dat de eerste 1500 meter langzamer waren uiteindelijk toch ruim een halve minuut sneller.

Dat de lucht en de kou heel anders dan gister waren bleek wel uit mn water flesje. We kwamen het hek door en het water was nog water. En erger nog, flesje kon open en water gedronken worden.

Je maakt wat mee zo 99 van de 100 keer, maar het blijft toch wel erg leuk zo ’s ochtends vroeg met je honden in de weer hoor.

Hopen dat het morgen niet nog meer ijs is en dat we voorlopig weer elke ochtend kunnen.

Als de sneeuw weg is ga ik weer grotere rondjes, dus ik denk dat het record niet meer wordt verbroken......

07 02 12 Eerste sneeuw canicross

Laatst al een keer toen er een beetje sneeuw was gevallen, maar sinds het hele pak er ligt was het nog niet gelukt. Ziek, ik zal er verder maar niets over zeggen :o(

Zondagavond zakte de pijn wat af en ik ging er van uit dat maandagochtend zou gaan lukken. Ik verwachte wel 2 tot 3 kilo te zijn afgevallen, maar daar heb ik op zich nooit last van. Alleen van mn nieren. Dus manderijn gegeten en paar slokjes water gedronken,that must do the trick. En het werkte.

De volgende ochtend vroeg (2,6kg lichter) naar beneden voor Sack. Op de trap voelde ik al dat ik een bloedheet hoofd had. Niet met mn hand, nee gewoon van binnen uit. Terug boven zag ik in de spiegel dat het knalrood was en dat ik een bloedneus had. Nou, misschien toch niet de juiste conditie om in -20 een rondje te gaan doen...GRRRRRRRRRRR nog maar een dagje wachten.

Vanochtend was het dan zo ver. De sneeuw lag er nog goed bij en ook waar het was plat gelopen was het niet glad.

Het rondje ging niet zo vlot, maar het eerste deel viel nog mee, 9,40 RBP. Had nog wat moeten kunnen worden. Maar we waren dus al niet snel ( Spence grootste deel in zn drafje), het racebospad weer een paar nieuwe takken, waarvan 1 tussen 2 bomen die 50 cm van elkaar af staan en waar je tussen door moet. Hij lag niet dwars, maar in de lengte. Een vrij grote, dikke tak met allemaal bochten er in. Tja, kom daar maar eens goed langs.Werd er niet sneller op.

Een stuk verder zijn de bevroren banden sporen ook geen succes natuurlijk. Maar goed, het ging geen snel rondje worden dus geen paniek.

Paar keer reeen tegen gekomen en behalve dat het verschrikkelijk koud was, was het een lekker rondje. 16,54, dus voor tegenwoordige tijden behoorlijk langzaam, maar voor gewone tijden helemaal niet slecht. Wel jammer dat we geen groot rondje hadden gedaan. Morgen maar eens doen. O nee, jammer, vroeg een afspraak, dus gaat niet lukken. Dus, donderdag groot rondje.

Hoe dan ook....blij dat ik na een jaar weer eens in een dik pak sneeuw heb kunnen lopen.

Thom en Spence hadden nieuwe tuigjes aan. Zuuuuuuuuuuuuuuulke knappe honden ;o))

31 01 12 Trix en koud

Ja, ik weet dat ik lichtelijk dyslectisch ben, maar ik bedoel hier echt niet Trix is oud. Nee, serieus....ik bedoel gewoon dat Trix jarig is en dat het heel erg koud is. Ik ben fan van Trix, al 100 jaar. Trix en ik hebben dan ook heeeeeeeeeeeeeel veel grappige dingen mee gemaakt in onze jonge jaren, maar helaas gaat het hier over 3 jachthonden, niet over de koningin van het land. Maar wel van harte gefeliciteerd natuurlijk.

Goed, koud.

De blaren leken wel wat bij gekomen dus ik kon vanochtend een rondje doen. Ik wist wel dat het dom was want ze konden elke moment weer in de stress schieten, maar ik had er toch zin in.

Het was ook dom omdat het sneeuw van gister door de fietsen was plat gereden en dus een beetje glad, maar ...nog steeds zin.

Door het hek, ja hoor, liep niet echt lekker. Krampachtig en elke keer als ik wilde afzetten gleed mn voet helemaal naar achter. Nou, dat was duidelijk, voor een recordje was het niet echt de juiste bodem.

3,14  5,12  7,07 hmmmmmmmm , zou binnen de 9 RBP lukken??? Nee hoor, 9,21. Eigenlijk had ik helemaal niet het idee dat het langzaam ging op het moeilijke pad op weg er naar toe, maar toch.

RBP lag er op zich goed bij. Nog zacht sneeuw van gister, maar de afgelopen dagen is er toch weer iemand aan het takkenleggen geweest. Ongeveer 12 extra hoogte sprongen, nou ja.... je moet maar een hobby hebben he.

Nog 1 keer kijken op 14,45 en 15,56 bij het hek. Gewoon binnen de 16 dus....och jee, ik sla nu serieus door GEWOON BINNEN DE 16....???? Enfin, we snappen het wel, ik ben op weg naar binnen de 15 dus vind nu even tijdelijk binnen de 16 al normaal.

Ondertussen zie ik nog steeds kennissen van de hei een beetje trimmen. Ik was dus helemaal blij dat ik eerdaags iemand wel zo gek zou krijgen om 1 of 2 keer in de week mee te gaan. Helaas heb ik een kleinigheidje over het hoofd gezien. Ik wil dat natuurlijk omdat ik denk met 1 hond sneller te kunnen lopen, maar die beginners zijn nu aan het proberen de 5 km binnen een half uur te lopen, daarna gaan ze richting de 25. Tja, 25 minuten over 5 km zonder hond, das best heel goed natuurlijk. Het is alleen helaas nog niet 14 zoveel. En hoewel je natuurlijk goed wordt mee getrokken is dat ook al een vak op zich. Hmmmmmmmm, nee, ik denk dat ik mezelf een beetje blij heb gemaakt met een dode mus. Al zegt het niet zo veel natuurlijk wat je wel of niet kan zonder hond. Ben ik toch zelf wel het beste voorbeeld van. Je hebt hardlopers en canicrossers, sommige kunnen het allebei en sommige maar 1 van beide.

Thom en Spence hebben zich weer eens perfect aan de omstandigheden aan gepast. Ze liepen een heel goed ( redelijk rustig) tempo en dus kon ik in alle rust lekker krampachtig lopen. Er had natuurlijk geen ree moeten oversteken, dat was niet goed gekomen ;o)) Afremmen was nl geen optie.

Ps Wel verschrikkelijk koud. Vooral mn vingers vroren er af. En dan heb ik nog wel van de week nieuwe handschoenen gekocht. Die waren dus niet echt heel warm.

28 01 12 Het zal niet :o/

Het is echt werkelijk niet te geloven.

Nou ja, beginnen maar bij het begin zou ik zeggen :o(

Gisterochtend toch nog maar geen canicross. Het was nat en ik wil nog steeds geen risico nemen met die enkel. Ten 1^e  doet het gewoon bij iedere rare beweging pijn, ten 2^e...zo vlak voor het mooie weer. Dat zou wel dom zijn.

Vanochtend...hmmmmmmmmmm, dat was niet helemaal wat ze beloofd hadden. Beetje nat op de grond en de lucht op sommige stukken heel mooi open en licht, maar op andere stukken oei...zoooooooooo donker, zwart gewoon.

Nou ja, toch maar die kant op gaan.

Het zag er redelijk uit. In het bos natuurlijk nog wat nat maar op de open stukken waren de plassen bevroren. Ok, we doen het dan maar.

Spence had een tennisbal gevonden die hij bij het hek moest inleveren.Zo gezegd, zo gedaan.

We vertrokken en binnen 20 sec al de eerste tegenvaller. We waren snel, maar er kwam een Schotse hooglander het pad op. Dus ipv links op het pad lopen, moesten we ruim rechts om hem heen, een deel door de struiken, maar het ging goed. Beetje jammer, maar had niet veel tijd gekost.

Na 500 mtr naar links, maar daar was een grote ijsschots. Gelukkig denken die 2 altijd het zelfde en dus gingen we ipv links, eerste een stukje rechts om er om heen te kunnen. Ook opgelost.

1 km 3,04. 1500 mtr 5,05. En toen hebben we iets goeds gedaan al weet ik niet wat. In de bocht nl 6,50. Ok...even doorlopen en ruim binnen de 9 bij het RBP komen. :o/ Tja...als er geen reeen bestonden.

Ik loop daar altijd al redelijk voorzichtig omdat daar iedere stap mn voet omklapt, maar het kan altijd erger.

We komen de bocht om en binnen 50 mtr een ree. Ok, even afremmen maar.... anders gaat het mis. 200 mtr verder 4 reeen, goed....weer afremmen. En vlak voor het RBO.......VIJF reeen grrrrrrrrrrrrrrrrrrr. Weer remmen.

Ik voelde de onderkant van mn voeten al redelijk branden, maar het ging nog goed.

RBP 9,01

Op het racebospad verzwikte ik vlak voor een hoogte sprong mn voet waardoor ik een rare stap maakte en niet goed uitkwam. 2 hoogte sprongen achter elkaar met verkeerde voet. Dat gaat niet lekker. Thom en Spence hadden het door en gingen iets rustiger. Niet fijn als je omhoog gaat, maar ik wilde ze ook niet opjutten, want omlaag is iets rustiger wel weer handig.

Juist.... omlaag gingen ze toch weer iets harder en moest ik weer wat remmen....auw auw, voeten zijn niet blij.

Het prut deel was nog prut dus een beetje voorzichtig overal omheen....en weer racen. Het voelde nog wel goed.

Het laatste stuk bos over de wortels springen en vlak voor we het bos uit komen staan ze allebei in 1 keer stil....nee he.

Ja hoor, Dear.

Dear en Deer hadden we al een tijdje niet gezien en dus waren Thom en Spence even vergeten dat die gewoon langs het pad blijven staan. Ik zeg dus dat ze door moeten lopen en zwaai ondertussen naar Dear dat ze ook even een paar stappen de hei op moet gaan. Nou, het ging allemaal niet van harte, maar we liepen weer.

Laatste checkpoint 14,16. Ok...dat was allemaal nog redelijk goed gekomen. Zonder al het oponthoud was dit waarschijnlijk het rondje binnen de 15 geworden, maar ja...das canicross.

We komen op het hek af rennen en 5 tot 10 meter voor het hek begin ik altijd af te remmen en ondertussen stopwatch in drukken.

Vandaag ging het iets anders.

Een meter of 50 voor t hek zien die 2 opeens de tennisbal liggen. Ze vliegen allebei weg en ik moet vol in de remmen. Pats ...en pats. Allebei mn hielen in de blaren, ik wist het zeker.

Ondertussen vloog ik ook als een gek op het hek af en klapte tegen een paal. Tja, met die snelheid in 1 keer stilstaan kunnen die 2 wel, maar ik niet.

Goed, iets later dan normaal stopwatch, 15,28 Goed dus....op zich.

Thuis meteen gekeken en ja hoor, onder iedere hiel een blaar....pfffffffffffffffffff echt...niet te geloven, het kan niet waar zijn. Zo aan het begin van deze week waarvan ik zeker was dat die 15 minuten ging lukken.

Ondertussen heb ik mn sokken bekeken en daar zitten 2 gaten in. Die waren vrij nieuw, maar konden het ook niet aan. En nog meer ondertussen..., mn schoenen bekeken. De binnen zooltjes zijn blijkbaar weer eens vernieuwd GRRRRRRRRRRR. Er zitten nl kleine gaatjes in....pfffffffffffffff. Ze zullen best een functie hebben hoor, maar bij mij waren al die gaatjes dus gevuld met grindjes. Dat ik dat al niet eens heb gemerkt. Nou ja, verder is het zo’n dun zooltje...en dan met die gaatjes, zooltjes hebben dus ook hun beste tijd gehad. Even nieuwe er in en dan zijn ze weer ok.

Maar ondertussen baal ik wel. Kan nu denk ik een paar dagen niet lopen....en dat met dit weer :o/

Nog even goed nieuws dan maar

Spence zn oor is weer gladder geworden...:o) Dat dan weer wel.

Dus achteraf is dat beter dan andersom. Ik geen blaren en hij een schrompel oor zou toch echt een stuk minder zijn.

26 01 12 Mooi weer

Vanaf morgen rond nul en zon en vanaf volgend weekend sneeuw. Maw, niet ziek worden en tijdens zon en vries proberen het kwartier of er binnen te gaan lopen :o)

O...wat zeg ik. Het begint morgen al. Nou, morgen meer canicross nieuws denk ik dan maar.

Zal voor straf wel meteen een rondje zelf lopen in de 18 minuten worden. Spence vindt me vast nog niet genoeg opgeknapt voor een rondje racen.

26 10 12 Goed nieuws

Hahahahahah. Goed nieuws is niet echt helemaal waar, maar goed.... :o/ ..een deel wel.

Geen canicross nieuws, want paar dagen ziek geweest vw weer een fijne migraine aanval. Of wat het ook voor aanvallen zijn. Verschikkelijke hoofdpijn in ieder geval, waar geen pil tegen helpt. Enfin, we leven nog.

Dan nog even meteen wat minder nieuws er achter. Ik sliep dus veel en dinsdag zowel toen ik om 4 uur naar beneden kwam, als om 9 uur ( ofzo) had Sack binnen geplast. Ach ja, kon er nog wel bij. Wakker worden om snel even met de honden naar buiten te gaan om vervolgens weer een paar uur te gaan slapen....alleen dan toch eerst even gezellig de boel opruimen.

To zo ver het slechte nieuws.

Vorige week heb ik Spence zn oren op gemeten vw het bloed/schrompel oor. Het schrompel oor was 1 cm korter, dus viel reuze mee. Omdat er nog iets bloed in zat en het daar ook rimpelig was, klapte het een beetje om waardoor het toch echt een heel stuk korter leek. Gezichtsbedrog, weet ik wel, maar toch. Korter lijken is dus gewoon korter.

Gister avond zat ik dus voor het eerst weer met de honden op de bank. Beetje bij te komen van paar dgn ziek en paar kilo er af, maar verder redelijk wakker en oplettend.

He...is dat oor van Spence nou opeens langer??? Ik keek aan de binnen kant waar je het kraakbeen ziet rimpelen en waar je nog wat bloed voelt. Hmmmmm ziet er inderdaad iets gladder uit en het bloed is nu bijna helemaal weg. Nog een heel klein, dun plakje.

Toen het nog vol bloed zat was het over zn hele oor. Van zn hoofd tot bijna de onderkant. Het onderste puntje ( 1 cm) zat geen bloed in.

Na een paar maanden werd het eindelijk minder, het bloed trok vanaf de bovenkant weg en liet dan een rimpel deel achter. Na een paar dagen was het glad en zat het rimpel een stuk er onder. Elke keer als het bloed minder werd liet het dus zo’n plek achter, maar elke keer trok het toch weer glad. Nu zitten we dus in de laatst ongeveer 3 cm. Het is nog een klein hard plekje en je ziet dus nog een beetje rimpels.

Het viel natuurlijk extra op omdat ik m een paar dagen niet goed had bekeken. OF eigenlijk....gewoon helemaal niet had gezien.

Nou ja, we gaan van het beste uit en ik denk nog steeds dat dat oor weer helemaal normaal wordt. Kan toch niet anders, Spence heeft altijd van die rare dingen en uiteindelijk komt het toch wel weer goed. Die wond van vorig jaar ook. Hij loopt al een jaar met een kale plek, maar toch wordt het nog steeds kleiner. Het zal me niets verbazen dat over een jaar het er toch weer helemaal normaal uit ziet.

En dan ook maar meteen 2 even lange oren ;o))

22 01 12 Een beetje vreemd, maar wel lekker.

Toen we gisterochtend op stonden was er miezerregen. Ik besloot dat we toch maar in outfit die kant op zouden gaan, want vaak valt het qua bodem op de hei dan best wel mee.

Hmmmmmm, nou het viel niet echt mee, maar het kon net. Ik besloot toch maar gewoon te gaan en zien hoe ver ik zou komen.

Het hek door en gaan dan maar. Naar links, naar rechts, naar links en nog iets verder naar links.We moest veel springen en de miezerregen was in combinatie met de stevige wind, niet handig. Ik had mn pet wel op, maar die mini regen waaide zo onder mn klep, tegen mn bril. Ik zag weer eens ouderwets niets.

De tijd viel mee. Niet super snel, maar een rondje binnen de 16 zou wel lukken.

Racebospad omhoog ging redelijk, maar omlaag trokken ze te hard. Ik ging lekker het risico helemaal niet nemen. Het blubber deel zou echt weer heel erg blubber zijn. Stopwatch zei 11,26 en ik ging lekker het hek door. Honden los en nu komt het.....zelf tot 16,56 los gelopen. Das een record denk ik. Maar het was echt verschrikkelijk. Ik hoorde me zelf ademen  en stampen en dacht alleen maar aan hoe verschrikkelijk het was en wanneer ik er zou zijn. Oooo, ik snap echt niet dat mensen dit leuk vinden. Het was niet te doen.

Nou ja, ik was nog heel, dat dan weer wel.

Ik had voor vandaag afgeproken om een rustig rondje te gaan lopen. Dus behalve dat ik voor me zelf graag heel blijf vind ik het ook wel lullig om af te zeggen omdat ik weer eens ben gevallen. Later kon ik ook nog met anderen een snel rondje gaan lopen, maar ik had al afgesproken, dus dat ging niet lukken. De ene keer heb je te veel honden en dan opeens te weinig.

Maar helaas :o( Langzame rondje kon niet door gaan vw zere knie. Hoorde ik gisteravond en was dus te laat om nog met de snelle variant af te spreken.

Vannacht 5 uur, Spence stond te huilen in de gang. Die moest naar buiten.

Terug in bed, klaar wakker, toch weer in slaap gevallen. Toen de wekker ging af gezet en weer in slaap gevallen, nou dan ben ik er wel erg aan toe hoor. Half 9 schrok ik wakker en vloog naar beneden. Nou ja vloog.....klapte eerst in de slaapkamer tegen een muur en toen 2 keer in de gang. Dat ik beneden ben gekomen is een wonder.

Sack stond voor het raam naar buiten te kijken en had niets binnen gedaan :o), het voer werkt weer.....

Naar boven en geen zin in cc. Zo’n moe lichaam. Heb ik nog nooit gehad.

Nou ja, toch maar proberen dan, weet je veel, misschien is het tegen de tijd dat ik op de hei ben wel weer helemaal weg.

Niet dus.

Door het hek, wind tegen, maar ook gewoon een lichaam wat echt niet wilde. O wat erg zeg, je zal een topsporter zijn en zo op de dag van olypische spelen wakker worden. Ik voelde me echt heel erg slecht.

Links af, de heuvel op, omlaag ging Spence in een drafje. O hiep hoi, we gaan een rustig rondje doen. Maar niet heus. 20 meter verder ging ie weer trekken. 1 km laag in de 3. Weet het niet meer. kan 3,04 zijn geweest, maar ook 3,10. Het was nog redelijk in ieder geval. Vooral voor hoe ik me voelde.

Tegenliggers, o nee he, niet weer. Maar ze gingen naar links. 50 mtr verder Nordic walkers, gingen ook aan de kant....he, wat maak ik nu mee? Weer twee trimmers, ook naar links. 1500 mtr 5 minuten, nog steeds redelijk. En nog een trimmer, ook weer naar links. Ok mn lichaam werkte dan niet mee, maar mn mede vlotte buurt bewoners deze keer wel.

Naar links op 6,54...O huh huh huh, ergens was er iets goed gegaan. Hopen op binnen de 9 RBP.

Dat stuk er naar toe ging weer ouderwets moeizaam dus precies op 9 het bos in. Omhoog ging goed, omlaag iets in de stress en het blubber was echt weer blubber. 5 stappen achter elkaar ‘dansen op het ijs’, maar ik bleef overeind.

Laatste stuk hei heel erge tegen wind. Thom en Spence trokken nog goed en in de verte waar ik eigenlijk van de linker kant van het pad over moet springen naar rechts omdat links een berg wortels ligt....liep een man met zn hond op rechts. Grrrrrrrrrrr, dan dus maar over de wortels springen en hopen dat ik er achter goed uit kom. Het is ten slotte 1 en al wortel daar.

Ondertussen vlak er voor op stopwatch kijken. 14,10 Oei en grrrrrrr. Anderhalf uur later, met een minder moe lichaam, snelle mede renners en maar 1 hond, dat was een rondje 15 of er binnen geworden.

Ondertussen nog even door racen. In de verte zag ik die 2 die altijd in de weg staan. Dat zou me toch niet gebeuren he. Dat ik na zo’n drama rondje toch nog een goede tijd kan lopen en dat zij dan weer alle kanten het pad over vliegen.

Gelukkig was het bij de laatste bocht en ze liepen vanzelf ( zonder mij te zien) al naar links. Wij dus rechts door de binnen bocht er langs. Zo, dat was geluk. Als ze me hadden gezien waren ze vast weer van links naar rechts gesprongen en had ik vol in de remmen gemoeten.

Nu dus het laatste stukje door racen. Stopwatch indrukken, 2 keer goed adem halen en even kijken....Oeps 15,20

Hahahahahaha, ok het was dan geen nieuw WR geworden, maar wie weet met een beetje geluk toch een nieuw OR. Dus hoe slecht je je ook voelt, dat zegt blijkbaar helemaal niets. Ondanks dat we allemaal wel weten dat het anders sneller was geweest, het was toch nog snel :o))))

20 01 12 Niet veel nieuws

Woensdag rustig rondje gelopen met af en toe Spence en af en toe Thom. Alle takken ook weer weggehaald.

Donderdag regen, dus geen goed plan. Wilde dan stukje los proberen. Pad was nl weer een rivier, dat springen moet ik echt voorlopig niet doen.

Nou ja, los lopen gaat m echt nooit worden. Liep alsnog wat op de zijkant dus kreeg pijn en had ook geen zin. Was het echt van plan want had stopwatch ingedrukt in de hoop dat ik ook een kwartiertje alleen kon lopen. Toen ik stopte....1,52. Tis echt erg, ik weet het.

Naar het eind van de hei gelopen om daar dan door het hek te gaan en een 1 kmtje te doen. Toen we daar aankwamen natuurlijk ook 1 grote rivier. Maar ja, was niet voor niets helemaal daar naartoe gegaan in de regen. Toch maar aan de kant lopen dan. Was daar redelijk plat dus ging goed. Na 500 mtr naar links, maar rechtdoor is de normale route. Die twee waren dus al op weg nd heuvel. Links, links, links , links. Ja, niks links....pffffff Die horen ook niets meer als ze op de automatische piloot staan hoor. Uiteindelijk toch gestopt, terug gelopen en het juiste pad genomen. Zowaar trokken ze als een gek en werd het alsnog 3,08. Zou snel kmtje geweest zijn als we gewoon naar links waren gegaan. Nou ja, maakt niet uit.

Ondertussen had Sack het na ongeveer 2 wkn ook weer eens binnen gedaan toen ik beneden kwam. Ik hoop omdat zn voer op was en hij ongeveer 4 of 5 dgn half om half had gegeten en de laatste dag helemaal alleen maar normaal voer.

Gister middag met Cooper grote wandeling over de hei. Die 3 waren constant heen en weer aan het rennen door de bossen, maar we zijn er geen 1 keer 1 kwijt geweest.

Sack dus ondertussen weer nieuw voer.

Vanochtend hoofdpijn en het had geregend, dus maar weer niet canicrossen. En ja hoor, Sack had het weer binnen gedaan :o(. Nou ja...ik hoop echt door het eten en sinds gisteravond weer het goede eten gekregen dus hopen dat hij snel weer ok is.

Morgen graag droog en geen hoofdpijn. Volgorde andersom natuurlijk, maar in ieder geval die 2 dingen....dan kunnen we weer eens een poging wagen om het record te verbreken ;o)))))

17 01 12 Of course

Zaterdag het wereld record hei dik verbroken, zondag Spence in de uitleen en dus kon ik lekker rustig met Thom lopen. 6,5 km gedaan en onderweg hebben we het racebospad takken vrij gemaakt. Das altijd makkelijker met zn tweeen en als je toch al rustig gaat, dan wanneer je turbo snel aan komt vliegen en dan daar iedere 3 mtr moet bukken. Dan toch liever hink, stap, sprong overal over heen.

Gister rust dag omdat mn kuiten nog steeds niet mee werken. Het is gewoon spierpijn hoor, niets aan de hand.

Vandaag waren we er dus weer klaar voor. De hei helemaal wit, de lucht al bijna blauw, het racebospad weer redelijk begaanbaar...hmmmmmmmm nou, niets stond ons een rondje binnen het kwartier in de weg.

Hek door ...en weg. O tja, Spence had besloten dat ik vandaag weer even rustig in moest lopen. Op zich vind ik een rustig rondje prima, maar ik weet tegenwoordig dat ie op een gegeven moment toch gaat trekken en dan is het op deze perfecte dag toch wel zonde dat je in het begin tijd hebt verloren.

En zo ging het ook. Na 300 mtr begon ie te trekken. Bij het 1 km punt zag ik niets. Arm bewoog te hard, stopwatch bewoog, alles bewoog. Toen even op letten voor wortels enz en daarna kon ik kijken 3,28. Tja, niet slecht, maar geen flauw idee of ik nou 10 of 20 sec er voor langs de 1 km kwam.

1500 mtr, zag ik ook pas goed iets er voorbij 5,12, viel ook nog wel mee. Volgende 7,04...nou op zich helemaal niet slecht hoor. Ok, binnen de 7 en dan binnen de 9 bij het RBP was beter geweest, maar die eerste 300 mtr kon ik niet meer terug draaien en verder ging het goed. Ik wist dat het RBP er nu goed bij lag en dat ook die blubber allemaal bevroren zou zijn, dus daar kon ik wel wat tijd winnen.

RBP 9,12. Ok geen paniek...nu gaan we tijd terug winnen.

We rennen het bos in en ik zag al meteen dat iemand zo’n beetje alle takken weer had terug gelegd. Nee he...pffffffffff wat is de grap daar nou van? Ja, mountainbikers die 25 man sterk daar rondscheuren het leven zuur maken.... :o( Maar mij dus ook.

Goed, ik doe een beetje moeilijk en ben ondertussen ook aan het nadenken dat dat helemaal niet zo leuk is. Ik kom bij de eerste boom, spring er overheen zoals ik waarschijnlijk al 400 keer heb gedaan en.................blijf met de punt van schoen achter een stronkje hangen.KLAP. Ja hoor, we zijn er weer.

Thom en Spence zaten natuurlijk ook in de sprong en waren in volle vaart op weg nd volgende...en dus, voor het eerst tijdens het vallen zeker 2 meter mee gesleurd. Normaal staan ze meteen stil, maar daar gingen ze nu te hard voor. Enfin, de val was verder weer goed. Net als toen met de fiets, ging ik weer met mn armen voor mn hoofd in de duikstand. Hoe ik dat allemaal voor elkaar krijg in die ene sec weet ik niet, maar het lukt me toch. Ik kwam wel van redelijk hoog natuurlijk omdat ik net in een hoogte sprong zat, maar toch.

Ok, snel stopwatch indrukken want ondanks alles zat er toch nog steeds een goede tijd in.

Dennennaalden en bladeren van me af vegen. Stopwatch weer aan en weer vertrekken. Nergens pijn, alleen mn enkel maar die deed al pijn omdat ik die weer eens had verzwikt onder weg.Die is natuurlijk nog helemaal niet goed.

Op het blubber deel wat nu kurk droog was zo snel mogelijk door de bochten gevlogen. Laatste check, 14,24...ja hoor, niets mis mee.Laatste stuk nog heel hard gegaaan al hoewel ik dat stuk van zn lang zal ze levensdagen niet in een halve minuut kan doen, maar het werd 15,35 en dat is dus helemaal niet verkeerd.

Waar het op neer komt, die kwartier min, moet lukken. Maar dan moet het wel snel. Als het eerdaags weer warm wordt zullen het wel weer rondje 17 of 18 worden.

Morgen weer alleen Thom, dus kan ik weer rustig lopen. Met een beetje mazzel een rondje van ongeveer 7+ en dan ook maar weer het RBP opknappen :o/

14 01 12 Ok, komt ie :o)))))))))))))))

Oh dear, oh dear, oh dear, oh dear, hier is Ivo Niehe weer. Alleen is dit niet net na de voorstelling. Nee hoor, we zijn al uren verder. En ik was ook niet van plan om net als Ivo Niehe over een paar dagen te zeggen dat ik het anders had moeten zeggen. Nee hoor, we waren heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel snel en heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel goed :o/ en dat vind ik over een paar dagen ook nog.

We beginnen bij het begin.

Tijdje niet gelopen, toen weer 2 keer, zere kuiten en dus weer 3 dgn ofzo niet. Maar vandaag dus wel.

Het weer was geweldig. Beetje fris, droog, blauwe lucht, vroeg licht, wat wil een mens nog meer.

Op weg naar het hek vond Spence een tennis bal. Daar had ik geen zin in dus ik verstopte het in een boom. Twee tegen een boom op springende honden ( Spence Pfffff klom er zelfs in via wat dikke, lage takken), maar op een gegeven moment had ik ze dan toch bij het hek.

Honden vast, hek door en weg. We gingen erg snel en ik zag al helemaal voor me dat ik mn stopwatch niet goed had ingedrukt. Ik kan dat nl niet meer checken als we eenmaal aan het vliegen met turbulentie zijn. Ik deed ook geen moeite en voelde dat we laag in de 3 of misschien wel binnen de 3 minuten op het oude 1 km punt moesten zijn. Goed, dan kon ik m altijd nog indrukken en voor het eerste stuk 3 min rekenen.

1 km, check, yes.....zie m net op 3 springen. Ok, die doet het en we zijn redelijk vlot.

Dat eerste stuk is op zich het makkelijkste stuk. Het is wel wat heen en weer springen en een heuvel, maar het pad is zo goed als ...goed :o/ Nou ja... een behoorlijk goed pad dus vergeleken bij de rest van de route. Voor deze snelheden is het alsnog goed op letten, maar het is gewoon het beste deel.

1500 mtr. Iets verder natuurlijk, maar het is een makkelijk punt dus ik blijf dat gewoon de 1500 noemen. 4,49.

Ondertussen had ik wel al minstens een km last van mn enkel, maar ja, je gaat snel...dus dan maar door gaan he. O ja, linker veter zat ook los.....pfffffffff. Stoppen was echt geen optie.

10 min punt....6,48 of zo, weet het allemaal niet meer precies.

Dat vervelende stuk er na toch maar heel erg mn best gedaan. Dit kon nl wel eens een record gaan worden...en niet zo’n beetje ook.

We gingen dus de bocht door naar links en dat was al niet fijn voor mn toch al zere enkel. Daarna elke stap mn voet naar rechts of links omdat er harde paardenhoevenafdrukken waren. Maar we gingen stug door. Niets aan de hand.....gewoon net doen of je gek bent en hopen op geen reeen.

RBP....he he, eindelijk weer eens binnen de 9 en wel....8,48. Nou...dat kon niet meer mis gaan he. Nu kwam dan wel het aller vervelenste deel, maar het moest nu toch wel heel gek lopen.

Thom en Spence weten ook dat het daar allemaal niet meer zo lekker gaat met al die nieuwe takken en stokken, dus ze gingen iets langzamer. Omhoog is dat niet zo fijn, maar omlaag was ik daar natuurlijk wel blij mee. Das altijd nog beter dan krampachtig lopen afremmen.

Het was dus weer ouderwets springen, duiken en slalommen, maar het ging goed. Het stuk van de banden sporen wordt ook iedere dag beter, dus op een paar kleine stukjes na kunnen we daar nu redelijk doorlopen. Het was altijd al een stuk om voorzichtig te doen omdat het 1 en al wortel is, dus ik denk niet dat we daar nu nog veel langzamer gaan dan vroeger.

Het fietspad over en het laatste stukje bos voor we weer bij de open hei komen. Ik voelde dat we ondanks het minder trekken toch nog steeds snel waren.

Einde van dat pad, waar ik altijd nog 1 keer kijk...14,05. Oeioeioei, ze gingen nu echt niet hard meer maar ik wilde niets zeggen. Voor je het weet gaan ze nog langzamer omdat ze denken dat er iets is. Dan maar zelf zo hard gaan als je kan...

Ik kwam als een halve zool zuchtend en puffend op dat hek af gevlogen. Eigenlijk kon ik echt niet meer, maar ja.... hoe vaak lukt iets waarvan je al een jaar zegt dat het moet kunnen.

Ik drukte de knop in, maar zag dat ie niet stopte. Nog een keer ...15,17 He he...pffffff....beetje moe. Waarschijnlijk was het dus 15,15 maar ik hou het lekker op 15,17....misschien zit er nog iets verbetering in ;o)) Tuurlijk....makkelijk ...hahahahaha.

Maar goed, waar het op neer komt........, dit had ik eigenlijk nooit verwacht. Ik wist dat het moest kunnen. Ik weet dat binnen de 15 moet kunnen, maar ik ging er van uit dat binnen de 15 half misschien ook echt wel eens zou gebeuren, maar eigenlijk zou ik 15,37 ook al heel geweldig vinden. En dan dit. Ik kon het bijna niet geloven.

Dit was dus eigenlijk het rondje wat zeker binnen de 15 was gelukt als het RBP er nog zo uit had gezien als een paar weken geleden. Ik vind het toch wel echt een wonder hoor. Ik kan wel 1000 x zeggen dat het moet kunnen en ik wist dat ook heel erg zeker, maar het doen....tja, ik had gewoon gedacht dat ik daar de tijd niet voor had. Dat ik te snel weer langere afstanden zou gaan lopen.

Waar blessures al niet goed voor kunnen zijn :o))

13 01 12 SuperSack

Nou, de bijna 14 jarige dwerg hier in huis is weer bijna de oude. Het is niet te geloven en het is ook heel zielig (zowel voor hem als voor mij) hoe hij de afgelopen (ruim) anderhalf jaar is geweest.

Een dag of 10 geleden was ik nog aan het twijfelen of ik met dat voer door zou gaan of niet. Het leek niet echt te helpen. Het niet meer zo veel binnen plassen kon net zo goed komen omdat ik de wekker elke ochtend vroeg heb staan en omdat ik verder ook heel goed op m let. Zodra hij wakker wordt, de tuin in.

Enfin, net toen ik daar over aan het nadenken was, leek het vanaf de dag er na beter te gaan. Net zo als dat je achteraf merkt dat hij voordat hij echt helemaal dement was eigenlijk al een hele tijd vreemde dingen deed, merk ik nu ook achteraf dat hij de week er voor ook weer ‘vreemd’deed.

Hij komt al zeker een half jaar niet meer op de bank. Opeens liep hij rondjes rond de tafel ipv rond de pilaar. Ik dacht dus dat hij na anderhalf jaar een nieuwe route had, maar blijkbaar wil hij weer op de bank. Die stap is dan nog niet gezet, maar toen ik laatst met Thom en Spence van de hei kwam, lag hij wel heerlijk te slapen op het kleine bankje. Daar was hij ook al een tijd niet geweest.

Waar het dus eigenlijk op neer komt is dat hij nog veel dementengewoontes heeft. Zo loopt hij nog elke dag een paar uur door huis te wandelen en als hij slaapt ligt hij ook echt in coma. Je moet m echt heel hard wakker schudden en hij staat nog regelmatig aan de verkeerde kant van de deur. Daar tegenover staat dat heel veel dingen nu wel goed gaan. Hij staat nl ook heel vaak weer aan de goede kant van de deur. Ik kon hem op een gegeven moment niet meer voor(kant huis)  even laten plassen voordat ik met Thom en Spence ging, want dan had hij het al halverwege gedaan, bij voorkeur op de kokos mat. Daarbij, meestal had hij het gewoon al gedaan als ik beneden kwam. Dus vroeg naar beneden en Sack in de tuin. Hij ging dan meteen voor de deur plassen en daar vervolgens rondjes in lopen. Lekker met die langharige voeten van m. Nu ( Oh dear, ik durf het bijna niet te zeggen) staat hij al een week lang achter de deur als ik beneden kom en heeft hij nog niets gedaan. Ik doe de tuin deur open en hij rent naar achter in de tuin om daar te gaan plassen.

Gisteravond nog een nieuwe doorbraak.

Als hij om 8 of 9 uur wakker wordt zet ik m in de tuin. Plassen en dus als we dan om 10 uu nog een laatste rondje gaan, ging hij natuurlijk niet meer plassen. Wat natuurlijk raar is ( niet voor hem) want ze weten wat een laatste rondje is en dus gaan ze plassen, maakt niet uit hoe lang daarvoor ze al een keer hebben geplast. Maar hij deed dat dus niet meer. Tot gister. Hij had om 9 uur in de tuin geplast en ik nam m om 10 uur toch maar mee. Ach ja, je hebt er niets aan want als hij mee is wil Thom niet plassen en als we stil staan omdat Spence 20 sec staat te plassen dan staat ie vervelend te doen en om mn benen te draaien, zodat die riem 4x om mn benen zit, maar je neemt m toch maar mee.

We liepen dus langs de bosjes, Thom stopt steeds maar gaat toch niet plassen als Sack te dicht bij is. Spence ging op een gegeven moment wel plassen en HUH??????? Sack ging naast hem staan plassen. Het was natuurlijk een mini plasje, maar het gaat om het idee. Hij wist dus dat dit het laatste rondje was en dat hij nog even moest plassen.

Nou ja, we zijn er nog lang niet, maar ik zie m nu echt wel elke dag een stuk voor uit gaan.

1 ding begrijp ik nog altijd niet, hij wist helemaal niets meer en deed alles anders dan anders.... het enige wat hij nooit maar dan ook nooit is vergeten......, is de koek la. Altijd als we buiten waren geweest, of ik kwam met Thom en Spence terug, rende hij in 1 rechte streep nd koek la. Daar heb ik nooit wat van begrepen.

Canicross is weer even rust. Zondag afgesproken samen te trainen en gister pijn in mn kuiten van 2 dgn snel ( na zo’n tijd niet) dus beter even laten bijkomen. Vanochtend voelden ze weer goed, maar was het weer nat. Bleek achteraf toch mee te vallen, maar dat kan ik in de tuin niet inschatten.

Morgen maar weer.

10 01 12 Recordje :o))???

Gister niet gelopen want het zag er nat uit in de tuin.Mn enkel is behoorlijk ok, maar ik ga geen risico’s nemen. Als het 1 en al plas en blubber is, wordt het veel te veel springen.

Toen we later op de hei kwamen, bleek het heel erg mee te vallen. Was blijkbaar een mini buitje geweest. De zandpaden op de hei hadden er in ieder geval geen last van gehad.

Vanochtend helemaal droog dus we konden weer.

In mn hoofd zijn die rondjes tegenwoordig erg dubbel, ik wil rustig, maar als we dan eenmaal de eerste km en 1500 snel waren, tja...dan wil ik toch dat kwatier gaan halen. Zo lang het nog kan...We zullen toch als mn enkel echt helemaal over is wel weer grotere rondjes gaan doen.

Het was dus droog, een beetje warm, maar verder goed weer. Tot vlak voor het RBP ging alles goed. Natuurlijk liep ik weer iets voorzichtig dat deel er voor en natuurlijk stond er een  delegatie reeen( 6 man sterk) ons vlak voor het bos op te wachten, waardoor ik iets moest afremmen, maar het ging goed. Ze bleven netjes langs het pad staan kijken en Thom en Spence keken wel naar ze maar liepen wel door. Ja, het ligt natuurlijk ook niet aan Thom en Spence. Als die gekken niet van 30 mtr afstand op ons af komen rennen om lekker met die 2 te gaan racen, gaan zij dat niet zelf verzinnen hoor. Die duiken echt niet opeens het pad af, de hei op, om een paar reeen proberen weg te jagen.

Nou ja, klein oponthoud, maar met 9,07 het bos in. Spence ging in een drafje vw alle nieuwe takken die er liggen, dus ik kon mooi eigen tempo lopen. De ergste blubber van de trekkers is nu ook weg, daar was het wel wat voorzichtig lopen en afremmen, maar nog een weekje en dan kunnen we daar ook weer normaal lopen.

Laatste checkpoint 14,33...oeps, nou.....heeeeeeeeeeeel hard proberen het in een klein minuutje te doen. :o( Niet gelukt, 15,51. Wel heel goed dus. Ik denk dat dat het snelst is dit jaar. En dit is dus zeker een kwartier rondje als het nog het rondje van vorig jaar zou zijn. Met eerder beginnen en het nieuwe RBP is het toch wel een half minuutje (ruim) verschil, dan nog dat beetje afremmen vandaag....ja hoor, dat had een prima rondje heeeel laag in de 15 kunnen worden. Maar goed, het rondje is anders en nu weer nieuwe obstakels er bij, dus of het nog gaat lukken voor de rondjes weer langer worden???

OP het RBP ging mn enkel toch wel pijn doen. Veel sprongen en ook nog 1 keer schuin neerkomen, nee, de 2^e helft van t rondje was niet echt fijn. Nou ja, echt pijn is het nou ook weer niet, ik kon gewoon door rennen.

Lang verhaal nog iets langer. Ik denk niet echt dat we sneller zijn geworden. Ik denk dat sneller gewoon voor mij niet mogelijk is. Nou ja, dat kwartier moet wel lukken als alles mee zit, maar echt sneller qua 15 minuten lang mn benen mee krijgen, dat lukt niet. Mn uithoudingsvermogen is ok, mn lichaam is verder ook ok, ik heb over het algemeen nergens last van. Spierpijn dan ofzo. Nee, het is gewoon dat als we nog sneller zouden gaan, ik over de kop sla. Het enige waar we tijd zouden kunnen winnen is als ze echt de hele 5 km trekken. Op een gegeven moment stort het wel iets in natuurlijk. Enfin, wat ik dus eigenlijk wilde zeggen... we zijn denk ik niet sneller dan vorig jaar. We lopen nu gewoon veel langer dit rondje omdat ik met die achilles en die enkel zat. Als je maar lang genoeg iets doet, zit op een dag alles mee en lukt het vanzelf. Zolang die voet nog niet helemaal goed is blijf ik het kleine rondje doen....dus ik ga hopen dat misschien een keer die alles mee zit dag in die tussen tijd nog komt. In de 14 hoeft niet, binnen 15 half moet een keer lukken en rond de 15,05 nououououou 15,11.....zou al heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel erg cool zijn.

Laatste nieuws Sack. Die gaat echt goed :o) Is eigenlijk nu even niet veel over te zeggen. Hij is wel erg druk, maar dat nemen we dan maar op de koop toe. Dat was ie nou eenmaal altijd al. Ben het alleen even niet meer gewend.

Die gaat toch echt 25 worden......Arme Thom.

08 01 12 We leven nog hoor....pfffff

Eigenlijk best veel mee gemaakt deze week, maar natuurlijk...(waarom niet????)ook weer een paar dagen ziek geweest. Nou kunnen nog zo veel mensen je een gezond 2012 wensen, dat zegt natuurlijk helemaal niets. Enfin, heel lang niet gecanicrosst dus. Tot vandaag.

Eerst ander nieuws.

Spence zn bloedoor is nu bijna helemaal over. Onderin zit nog een mini propje bloed en dat deel ribbelt ook nog erg. De rest is mooi glad getrokken en zn oor is 1 cm korter dan de andere, nou oef, das gelukkig niet heel veel. Ik hoop natuurlijk dat als het laatste bloed er uit is en dat ook weer glad trekt dat het weer normaal is, maar daar ga ik niet van uit. Je ziet aan de buiten kant niets, maar binnen in is er blijkbaar toch iets veranderd. Het voelt ook glad, maar 1 cm kan niet van dat laatste stukje bloed alleen komen.

Goed, dat is in ieder geval redelijk goed afgelopen, geen heel schrompeloor in ieder geval. Voor het helemaal weg is zijn we wel 4 maanden verder ipv 2, maar ja, deze oren zijn dan ook niet te vergelijken met een oor van een keeshond ofzo. Nou zal dat vast wel allemaal in verhouding zijn, maar Spence heeft wel extreem lange oren.

Sack.

Verder is zich nog een klein wonder aan het voltrekken. Sack gaat een beetje terug in de tijd. Natuurlijk bedoel ik niet dat ie dement is want dat was ie al, maar dat ie terug gaat naar het begin van de dementie. Het is pas een paar dagen aan de gang, maar langzaam begint het er toch op te lijken dat dat voer wel helpt.

Dit is trouwens niet de meest favoriete periode van zn leven waar hij naar toe terug is gegaan hoor. Nee, dit is de periode vorig jaar, toen ik m wel 28 x pd achter het behang kon plakken. Hij loopt nl de hele dag voor mn voeten en tegen me op te springen en achter me en overal. Echt levens gevaarlijk. Maar goed...nu vind ik het wel even prima, want als ie nog een half jaartje terug in de tijd gaat zou ie dus weer ‘normaal’zijn. Mijn grootste probleem is natuurlijk dat ie denkt dat ie een onzindelijk puppie is. Dat is al niet echt fijn als het een puppie is, maar dan gaat het over. Dit is geen echt puppie, dus tja. Maar goed, op zich gaat dat ook wel goed, maar daar ben ik nog niet zeker of dat door hem zelf komt of omdat ik er boven op zit en zelfs de wekker elke dag zet om voor dat het licht wordt beneden te zijn.

Wordt vervolgd.

Canicross.

Vanochtend dan maar weer eens proberen. Het was droog en de ergste nattigheid van vorige week zou wel weg zijn, dus zou ik niet hoeven springen met mn zere ( gaat verder goed hoor) enkel.

Het was warm, maar verder ok. We vlogen weg bij het hek en hoewel ik natuurlijk eigenlijk een rustig rondje wilde doen, zat ik binnen 5 sec al in de recordrondjemood. Niets zo veranderlijk als een mens.

500 mtr goed, linksaf goed, heuvel op goed, O GRRRRRRRRRRR. 2 mensen op het pad die er wel vaker lopen en altijd precies doen wat ik niet wil. Zij gaat altijd naar links terwijl ze in het midden loopt en mij op links ziet aankomen.

Nou, daar kwamen we aan hoor. Hij liep rechts, zij in het midden en wij waren dus op weg om er links langs te gaan. Opeens kijkt ze om en gaat helemaal naar links...grrrrrrr, ik probeer dus door het midden te gaan, gaat hij opeens ook helemaal van rechts naar links. Pfffffffffffffffffff ik helemaal in de remmen en er rechts langs. Dat doen ze nou werkelijk elke keer. Soms kom ik ze op de terug weg tegen en dan doen ze het tegenovergestelde. Dan kom ik links aan rennen omdat daar rechts wortels zijn en dan komen ze midden op het pad op me af. Ik loop helemaal links in de berm en als ik er bijna ben gaan ze opeens met zn 2en rechts (voor mij dus links) in de berm staan. Volgens mij doen ze het expres. Ik moet dan dus een grote sprong naar rechts maken en heb al 2 keer heel erg mn voet verzwikt omdat ik op een wortel terecht kwam.

Nou ja, we waren er langs hoor. Nog even snel op stopwatch kijken, iets verder dan normaal, 3,12 . Niet zo snel als ik had gedacht, maar met afremmen,weer op gang komen en dat we iets verder waren toch goed.

Op weg nd 1500 mtr. Komen 4 trimmers aan over het hele pad. Nee he....pfffff tis weer januari hoor, we gaan weer allemaal trimmen.

Ik loop rechts en die 4 dus over het hele pad, terwijl ik op ze afloop ga ik er van uit dat 1 van die 4 wel een gat laat vallen, ze zien me toch aankomen ?! Maar nee hoor, ze blijven gewoon met zn 4en naast elkaar lopen. Ik rem iets af maar gok er verder op dat Thom en Spence wel samen tussen de zelfde 2 door lopen. Oef gelukkig, dat deden ze. Maw dankzij mn honden is het goed gekomen en niet dankzij het verstand van 4 trimmers die iemand met 2 honden op ze af zien komen en dan toch gewoon allemaal gezellig naast elkaar blijven lopen. Ik weet echt niet zo goed wat ze hadden verwacht. Dat ik was gaan remmen, in de berm was gaan staan en wachten tot ze met zn 4en langs waren? Nou ja...het ligt vast weer aan mij.

1500 mtr 5,03. Best nog goed, maar toch veel tijd verloren door loslopende mensen. Het was nl zulk perfect weer, ik dacht echt dat 15 half ging lukken. Maar er was op zich nog niets verloren. 7,02 ’10 minutenpunt’en ik hoopte binnen de 9 bij het rbp te komen. Niet dus, 9,12. Toch weer wat voorzichtig gelopen daar. Ook best nog veel plassen.

Zodra we het bos in kwamen ging Spence in een langzaam dribbelpasje om zich heen lopen kijken, die is echt in de war hoor. Een paar mtr verder wist ik dat het nu zeker allemaal niet meer ging lukken. Toen ik nog op 9 bij het rbp dacht te komen...en dan 6 en halve minuut laatste stuk, kon. Maar ondertussen waren we op het racebospad....hmmmm, dat was onherkenbaar. 1 en al tak, die storm heeft zn werk goed gedaan. Je kon geen 3 stappen normaal lopen. Daar moet ik echt eens met de fiets naar toe om de meeste spullen weg te halen want dit is wel weer een beetje gevaarlijk.

Einde van het verhaal. Het bos was heel erg zwaar met die 273 hoogte sprongen en we waren met 16,29 bij het hek. Helemaal niet gek, wel heel zwaar....pfffffffffff. Die 15 half moet nog even wachten.

Wel blij dat we eindelijk weer eens konden en dat mn enkel het goed deed :o)))

02 01 2012 Gelukkig Nieuw Jaar

Gisteren ‘vroeg’afgesproken om te gaan wandelen met de honden.

De wekker dus voor 8en, want Sack moet natuurlijk weer als eerst als het nog donker is.

Daarna naar de hei en daar was het ook al druk. Met een stuk of 8 en 10 honden een rondje gelopen. Verschrikkelijk warm was het trouwens. Ik had dan ook wel een dikke trui en jas aan, maar dat zou toch moeten kunnen op 1 januari.

Thuis de honden eten geven, vast water enz in de auto doen en toen het eten op was, meteen vertrokken.

Mn navigatie kon het natuurlijk weer niet vinden.........zoals bijna altijd. En stuurde me ook het hele bos door....ook zoals altijd. Als je dan aan het eind van de middag terug rijdt bleek dat je 2 minuten van de snelweg stond, vanaf de andere kant dan. Ik weet niet waarom dat ding dat altijd doet. Nou ja...alles went.

Goed, we kwamen bij het bos aan en Thom en Spence gingen meteen als een gek rennen. Zo lang ze met zn 2en zijn is dat geen probleem, na een minuutje zie je ze dan weer vanaf de heel andere kant aan komen. Als ze elkaar kwijt raken heeft Spence een probleem, die gaat dan als een gek rennen.

Het begin ging goed. We hebben een heel end gelopen en op een gegeven moment bij een watertje oliebollen gegeten en warme choco gedronken. De honden konden zwemmen en Thom liet even zien dat hij eigenlijk een speedboot was. Spence probeerde het ook, maar die kan echt niet zwemmen. Die blijft doorlopen op zn achter poten en bij 2 mtr verdwijnt zn hoofd opeens onder water. Pfffffffff monster. Hij mag ook helemaal niet zo diep, maar ja...doe er maar iets tegen. Ik stond wel al klaar om er ook in te gaan natuurlijk als ie echt niet boven kwam. Maar liever niet. Zo warm was het nou ook weer niet, en we waren best ver van de auto.

Na een tijdje liepen we weer verder en opeens was meneer weg. IK zag Thom voor me lopen, maar aangezien die 2 altijd helemaal tegen elkaar aanlopen, was ie Spence dus ergens kwijt geraakt...en tja, ik ken Spence, die gaat dan echt als een gek alle kanten op.

Fluiten, roepen, goed rondkijken, ja hoor...daar kwam ie weer aan. Helemaal in paniek met zn tong op de grond. Die had alweer een paar km afgelegd. Als ie met mij er achter al een km binnen 3 min doet dan is ie in zn eentje helemaal ver weg na 5 min.

We liepen nog verder en nog verder en nog verder en we begonnen allemaal last te krijgen van dat gene waarom we niet canicrossen, hamstring, knie, achilles, enkel, maar we gingen stug door.

Op een gegeven moment gaat Spence weer een eigen route. Hij loopt een heuvel op en na een paar keer roepen, geen Spence, gingen we ook omhoog. Hmmmmm een rondje met helemaal rondom prikkeldraad, daar was ie dus doorheen gegaan. Goed kijken, weer roepen en fluiten, geen Spence. Nu kreeg ik wel de pest in....grrrrrrrrrr. Die hond kan al zo ver weg zijn. Nog meer roepen en fluiten en na een tijdje kwam hij weer met zn tong op de grond aanrennen. Zo, die ging maar aan de riem een 3^e keer in de stress, zowel ik als hij, had ik geen zin in.

We liepen naar het volgende meer om weer een oliebol en warme chocomel te nemen. Spence zat dus naast me en opeens zegt Valerie dat er vocht van zn oor komt....Vocht???? Toen we het even met zn allen goed hadden geinspecteerd, bleek hij onder het bloed te zitten. Tijdens het roepen is hij natuurlijk uiteindelijk ergens door het prikkeldraad gevlogen. Zn oor was helemaal open en daar liep het bloed gewoon uit. Verder had hij wondjes op zn hoofd, nek, voorpoten en zn andere oor ook. Die wond aan zn andere oor was best groot waar bloede niet erg...die bloedende had waarschijnlijk een adertje kapot want precies waar die ader liep zat het gat. Verder zat zn hele hoofd onder het bloed van het schudden ofzo, of het rennen. Het viel natuurlijk helemaal niet op omdat hij zou donker is, maar toen we het eenmaal hadden ondekt bleek hij best wel gewond te zijn.

Nou ja, laatste stukje en voor we het wisten stonden we 4 uur later weer bij de auto. Nou, hebben we knap gedaan hoor met die zere beentjes allemaal.

In de auto kreeg ik natuurlijk weer eens hoofdpijn...grrrrr.

Thuis met Sack naar buiten en daarna met Thom en Spence op de bank in slaap gevallen. Ik wilde eigenlijk om half 4 nog gewoon een rondje hei doen, maar toen ik thuis kwam en alles had gedaan was het al half 4 en was ik dood moe....en die 2 ook.

Eind goed al goed. De hoofdpijn was minder geworden en de honden ( ook Sack) hebben tot bijna 12 uur geslapen. Ik wilde nl per se de postcode loterij af zien...om te kunnen zien :o((( hoe er een miljoen hier vlakbij was gevallen. Minder dan een km hier vandaan. Nou ja, wij hadden een leuke dag gehad.....ook belangrijk ;o))

Niet dat die miljoen belangrijk was, maar naar Parijs verhuizen is natuurlijk best wel grappig........

29 12 11 En dan hebben we natuurlijk nog canicross

Die enkel was geen succes. De eerste nacht wakker gelegen vd pijn, maar daarna ging het snel beter. Zaterdag liep ik nog mank over de hei, maar zondag liep ik eigenlijk al heel normaal. Helaas :o/ ik was even vergeten dat ik hoofdpijn had en dus pillen genomen. Nou helpen die pillen over het algemeen niet tegen mn hoofdpijn maar wel voor alle andere pijntjes. Waarschijnlijk had ik daarom geen pijn.

Maar dat was het niet helemaal, want als ik mn voet naar links of rechts deed, deed het wel gewoon pijn. Maar dat doet het al een jaar.

Enfin, ondanks dat het nog dik was vond ik dat het goed ging. Als ik kan wandelen over de hei, kan ik natuurlijk ook rennen over de hei. Tuurlijk.

Maandagochtend, eens proberen maar.

We vertrokken lekker vlot en ik probeerde heel goed op de vlakke stukken te lopen. 1e km snel, maar 200 mtr later ging het mis. Ik moest verplicht een stukje hobbel nemen en dat was auauauauauauauauauauauAUW!. Nee, dat was dus meteen klaar. Zooooooooooooo’n pijn. Kon niet verder.

Dinsdag was alles weer ok, dus woensdag dan maar weer proberen. Ja, een mens is nou eenmaal eigenwijs en of ik nou ren of loop, de beweging is verder het zelfde.

Vertrek bij het hek. Hmmm, die hadden er zin in. Thom had een tennisbal in zn mond want die had ie weer eens gevonden. Hopen dat ie die niet weer los zou laten want op een bal staan is sowieso niet leuk en handig, maar met die enkel helemaal niet.

Goed, ze waren snel maar we hadden storm tegen dus zonder al te veel moeite kon ik daar vrij rustig achter aan. Afremmen was niet nodig, dat ging van zelf. Voet dus ok.

1^e km 3,12 1500 5,10 , 10 min 7,02. Ok dat ging allemaal redelijk goed. Nu proberen binnen de 9 bij het racebospad. Dat lukte dus niet. Ik liep te voorzichtig er naar toe. Er zijn daar ook erg veel hobbels en geen 1 stukje vlak. 9,12 dus.

Op het RBP zag ik het PD. Inderdaad wat ik dacht. Een stuk tak van ongeveer 4 cm doorsnee en 7 cm lang. Een prima obstakel om op de grond te gaan liggen als je daar op staat. Er loopt daar dus echt niemand. Je zag het hele spoor waar ik onderuit was gegaan.

Stuk door de diepe trekkersporen rustig gelopen. Spence was weer heel netjes. Later weer wat sneller 14,38 laatste kijk en 15,55 bij het hek. Tja...dat was een perfecte loop waar op zich alles mee zat en waar ik het laag in de 15 had moeten kunnen redden. Jammer van de tegenwind de eerste 2 km, het hobbelpad en het langzaam lopen bij de banden sporen. Dat laatste hadden we wel kunnen hebben als we een stuk eerder bij het racebospad waren aangekomen. Dus zonder storm en enkel, dus rustig lopen op dat deel...had een stuk gescheeld.

Deze ochtend.

Hmmmm nog maar eens proberen dan. Blijkbaar is 16 nu normaal, kijken hoe lang we het volhouden om het kleine rondje te doen.

Hek, weg, vliegen. Eerste 500 mtr weer tegen wind maar daarna hadden we m schuin. 2,55 1^e km...oeps, ja hoor....dit ging m worden. NOT!!!!! Niet veel verder zagen we een ree. Hij stond rechts van ons en Spence ging als een gek trekken. Pfffff die is helemaal gewend aan 50km/u met de fiets. Die denkt echt dat ik dat ook lopend kan.

Ik deed erg mn best maar hij ging maar door. Hij hoorde en zag niets alleen die ree.

Thom ging op het linker pad lopen, waar we altijd lopen. Spence bleef rechts lopen om zo goed mogelijk naar rechts te kunnen kijken. Ik sprong over het gras naar links, maar dat ging maar half...en ja hoor. Krak...linker voet dubbel grrrr grrrr grrrr en grrrrr. Strompel de strompel naar de 1500 mtr. 4,55, nou das echt een turbo wonder hoor. Ik had pijn maar het was niet zo erg als maandag dus ik probeerde maar door te lopen. Maar ja, het was vooral afremmen, dus mn tenen en onderkant hielen waren ook al lang niet meer blij. Spence bleef maar door gaan en ik hing alleen maar in de remmen. Hij keek alle kanten op behalve naar voren. 6,55 op de ‘nog 10 min’. Pffff.. nou dat was nog steeds snel. Als ik nou binnen de 9 bij het RBP zou zijn zou 15 half moeten kunnen. Ik heb dat ooit wel eens in 6 en half gelopen. Maar zo ging het niet. Ik bleef maar in de remmen hangen en op dat pad heel voorzichtig lopen. RBP 9,20

Het bos ging verder wel redelijk, maar Spence bleef in de stress en hoorde niets. Zat alleen maar te kijken. De grap was er wel vanaf.

Rustig langs de banden sporen en toen we bijna bij het laatste kijkpunt kwamen stonden Dear en Deer daar. Nou, ik was er klaar mee. Het was 15,15 en ik heb de elastieken lekker aan hun halsband gedaan en ze laten volgen. Pffffffffff dat bikejoren was leuk, maar ik heb er tijdelijk wel mn perfecte canicross hond mee verpest.

Thom was trouwens wel heel lief. Die luisterde beter en stopte meteen met als een gek trekken. Maar ja..., andersom is beter :O/

29 12 11 Drama vd dag

Toen ik gisteravond 5 minuten in bed lag begon Sack opeens te blaffen He, wat heeft die nou?

2 blafjes. Nou ja, misschien zn hoofd gestoten ofzo. Even wachten maar.

4 blafjes, 2 blafjes, 3...oeps, toch maar even naar beneden. Die 2 ook helemaal in paniek, ook mee naar beneden natuurlijk. Ik liet ze maar even in de hal want die zijn dan zo overstuur, daar zou Sack niet van opknappen denk ik.

Kom in de kamer, zit ie onder mn pc helemaal vast in de snoeren...pfffff. Dat is zn nieuwste plek, daar gaat ie vaak onder en kan er dan niet meer onder uit. Maar hij had nog nooit in die snoeren vast gezeten. Zo, daar maar iets voorzetten dan dat ie daar niet meer kan komen. Het wordt zo langzamerhand een hele toestand met al die oplossingen voor zijn problemen. En hij blijft maar fit en vrolijk. Ik lees overal dat ze bang en agressief worden. Nou deze niet hoor. Hij is duidelijk in de war, maar hij wordt er alleen maar vrolijk en lief van. De dingen die hij allemaal doet word ik dan weer niet zo vrolijk van, maar goed.

Ok, het probleem was verholpen en hij ging in zn mand liggen. Toen ik in de hal kwam waren die 2 in de berging en hadden Sack zn dementenvoer voor deze ochtend op gegeten...grrrrrrrrr. Dat hoort er nl ook bij. Zorgen dat het eten voor hem al klaar staat als we in de berging komen...., anders gaat ie blaffen. Maar goed, Thom en Spence vonden het blijkbaar ook wel lekker.

Vanochtend toen de wekker ging snel naar beneden gerend en hij was al aan het rond wandelen, hij ging net zn mand weer in. Daar is ook geen pijl op te trekken. De ene keer kom je naar beneden rennen en dan ben je al te laat en heeft alles al binnen gedaan en de andere keer kom je beneden en loopt ie lekker rond en is duidelijk aan m te zien dat ie al heel lang wakker is. Dan zet ik m in de tuin en gaat meteen plassen. Er zijn dus momenten dat ie echt weet dat je dat buiten moet doen, maar af en toe weet ie dat helemaal niet en komt ie zn mand uit om er meteen naast te gaan zitten plassen :o//

22 12 11 Ja hoor

Niet te geloven maar waar. Ik ben weer eens gevallen.

De laatste tijd vraag ik me regelmatig af wanneer ik nou voor het laatst ben gevallen. Lopend dan he...met de fiets weet ik het wel :o/ Maar in ieder geval geen flauw idee. Ik weet dat ik met de wedstrijd van IJmuiden ben gevallen, maar verder?? En als het wel daarna nog eens is gebeurd, dan zal het ook rond die tijd zijn geweest. Maar goed, ik weet het echt niet meer.

Deze morgen.

Miezer regen en daardoor nog een beetje donker. Geen pet op want ik dacht dat het wel mee zou vallen, niet dus.

Bij het hek en bril was al matglas. Ik baalde, maar het was toch al te laat. Gewoon vertrekken dan maar.

Spence liep rustig, maar het was natuurlijk sowieso niet te doen. Met schemer zie ik niets en met matglas zie ik niets....vlek op vlek dus.

De tijd viel mee, racebospad 3 sec langzamer dan gister. Vond het op zich al een wonder want had me hier en daar verstapt, we liepen echt niet snel en die twee waren al 3 keer stil gaan staan vw reeen, die gelukkig ook stil bleven staan.

RBP was natuurlijk erg donker en glad. Hoogtesprongen gingen nog goed, omhoog ook, maar toen omlaag.

Ik liep nog een beetje na te denken over de extra meters die we daar tegenwoordig maken. Aan het eind van het pad omhoog moet je nl iets verder rechtdoor, ipv linksaf. Dan in een haarspelbocht over een boomstam en dan weer een paar mtr terug. Alles bij elkaar waarschijnlijk een mtr of 20 + hoogtesprong. Tot zo ver dus niets aan de hand. Maar omlaag was toch een nog groter risico dan de hele weg er voor. Iedere stap was al een gok, maar omlaag ligt het vol met wortels en stokken/takken, dus ...tja.

Ik probeerde een beetje te lopen waar ik altijd loop, dat zou goed moeten gaan. Maar ja, blijkbaar toch een tak afgebrokken of wat dan ook. In ieder geval iets waar ik op stapte, voet klapte met een grote krak naar buiten....en ik lag op de grond. Het kwam niet eens door die 2 want echt heel snel gingen we niet. Als ik met een hondje van 20 kg daar had gelopen, was het waarschijnlijk ook mis gegaan.

Enfin, ik gleed ongeveer een mtr voorbij Thom en Spence en voelde meteen dat dit niet na 20 sec hinkelen over zou zijn. Daarbij, nu kwam het grote prut deel, dus het was gewoon niet te doen.

Geluk bij een ongeluk....ik lag 2 mtr van het hek. Opgestaan, naar het hek strompelen, honden los en verder naar huis gewandeld buiten de hekken.

Nu een paar uur later doet het nog steeds erg pijn...niet goed dus. Maar ja, het is maar een zere enkel/voet he. Niemand verplicht me om te lopen natuurlijk. Zitten kan ook. Ik heb hele goede stoelen en een reuze bank en van alles en nog wat. Nee, pijn hoef je niet te hebben aan die voet. Helaas moet ik natuurlijk wel af en toe nd hei en dus heb ik er weer een probleempje bij. Vw die achilles waren schoenen al moeilijk. Het eerste jaar nl niets aan trekken wat tegen die achilles komt. Laatst had ik toch 1 dagje schoenen aan die ik er licht tegen aan voelde zitten...en meteen weer mis. Maar goed, nu ook nog een dikke enkel...zal wat worden.

Nou ja, ik overleef het wel. Was niet van plan met kerst te gaan skieen ( lees: snowboarden) dus we gaan rustig met wat kerstmuziek :o) afwachten tot het weer beter gaat.

Voorlopig dus geen groter rondje....en dat is maar beter ook, want ik wil het toch nog een keer dicht bij de 15 gaan lopen :o) :o) :o)

Ps

Het is weer links. Op mn knie na, die al meer dan een half jaar vervelend aan het doen is....heb ik altijd wat links.

21 12 11 Snel, Spence en Sack

Gister weer rustdag. Vooral omdat ik ’s ochtends vroeg het 1 en ander moest doen, kwam gewoon beter uit.

Vandaag dus toch maar weer gewoon de 4,7 al is dat ondertussen misschien wel 4,8. Als ik eens zin heb zal ik het rondje een keer fietsen. Het zal sowieso niet lang meer duren voor we weer grotere rondjes gaan lopen, maar voor nu is het nog wel ok zo.

Toen we bij het hek kwamen was het nog een beetje donker, bewolkt nl. Verder lekker weer en de plassen zagen er redelijk uit. Niet zo achterlijk groot dat we veel rare toeren uit moesten halen. Als ze een beetje zouden trekken, zouden we misschien wel sneller kunnen zijn dan vorige week :o)

Het punt waar we vroeger wel eens begonnen, zijn we tegenwoordig al 15 sec onderweg. Dat binnen het kwartier vorig jaar wel moest kunnen was dus niet overdreven. Enfin, we liepen lekker en waren overal een paar sec eerder dan laatst. Tot het racebospad. We kwamen daar met 9,21 aan. Beetje vreemd, we hadden hier en daar wel rustig gelopen, maar dat deden we de hele weg al, niet per se die laatste 2 minuten. Maar goed....het gaat om 5 sec he, niet een minuut.

Spence bleef rustig lopen en dus  konden we makkelijk de hoogte sprongen nemen. Omhoog trok hij helaas ook niet, maar omlaag juist weer wel :o/ Blubber was nog blubber, trekkers nog steeds niet in zicht en verder hebben we maar door het bos gelopen want het pad was niet te doen. Kortom, we hebben op veel plekken best wel rustig gelopen, langzaam bij de blubber en een stuk door t bos....hmmmmmm, maar verder voelde het toch wel vlot.

Laatste checkpoint, iets in de 14 maar ik kon niet zien wat. Leek in de 40 maar ik dacht dat dat niet kon, dat laatst in de 50 was. Tja, was ook zo, maar die snelle natuurlijk in de 30. Het laatste stuk gingen ze opeens trekken omdat ze iets zagen, ik dacht dus dat we sneller zouden zijn :o/ Niet natuurlijk vw laatste check. Precies 16. Nog steeds heel goed dus.

Ik hoop dat we het volhouden om toch nog een tijdje het kleine rondje te doen tot die prut weg is en we misschien in de buurt vd 15 kunnen komen. We zijn sowieso een stuk sneller dan vorig jaar. Nu lopen we regelmatig rond de 16 terwijl het rondje een stuk groter is. Vorige jaar liepen we af en toe rond de 16. Nu hebben we ook erg veel last van die modder, dus we zijn echt sneller geworden.

Spence zn oor gaat goed. Hij heeft een bloedoor sinds eind sept. Dat zou 2 maanden moeten duren en dan met een beetje pech een bloemkool oor worden. Dus als het tegen zat, 1 lang oor en een half oor. Ik zag het al helemaal voor me.

Ondertussen zijn we bijna 3 maanden verder en is ruim de helft verdwenen. Het onderste deel zit nog vol bloed, maar ik zie het snel minder worden. Over een week of 2 zal het helemaal weg zijn. Ruim 3 maanden geduurd dus. Maar hij heeft dan ook wel extreem grote oren.

Toen het bloed net weg zakte leek het toch wel te ribbelen, maar nu gaat het er steeds beter uitzien. Ik denk dat als het helemaal weg is dat er bijna niets te zien is. Als zn oor 4 mm korter is dan zn ander, is het veel. Ik denk dat hij weer eens geluk heeft gehad. Het heeft lang geduurd, maar verder komt ie er weer zonder kleerscheuren vanaf.

En dan Sack.

Sack is nu een paar weken aan de Hills dementen voer. Het is moeilijk inschatten of het nou beter gaat of niet. Hij is niet altijd even dement, daarvoor ook al niet. Het grootste probleem was dat het hem niet zo veel meer uitmaakte of hij nou binnen was of buiten, als ie moest moest ie en deed ie t ook. Met als dieptepunt, plassen terwijl hij stond te eten.

Vorige week was het weer 2 x in 3 dgn tijd raak...grrrr, maar vervolgens ging het weer een week goed.

Tot gister.

Na het eten doe ik m altijd in de tuin. Hij heeft dan zn wandel uurtjes, dus dat kan ie mooi in de tuin beginnen dan. Plus, handig als ie wat moet doen, dan ben je maar vast buiten.

Goed, ik ben van alles aan het doen en kijk af en toe even in de tuin. Hij loopt lekker rond en het is goed weer dus ik laat m maar. Na ongeveer een half uur haal ik m binnen. Ik ga verder met dingen op de pc doen en opeens zie ik iets op de grond liggen. Dat zal toch niet waar zijn he???? Ik zag Thom en Spence ( die op de bank lagen) er ook al gek naar kijken dus tja....dat was geen knuffel ofzo. Pffffffffffffff een half uur in de tuin lopen en dan binnen komen en lekker gaan kakken. Tja, en het ging dus een week goed. Nou ja, ik weet echt niet meer of het nu beter gaat of het zelfde is als er voor. Verder gaat het in ieder gevaal erg goed met m :o/, hij wandelt nog veel door het huis. Kan nog goed springen en rent ook veel rond, kan de koek la nog steeds vinden, tja.....moeilijk hoor.

Nou ja, zo lang ie zo is heb ik toch wel het idee dat hij niet ongelukkig is. Hij ziet er in ieder geval erg gelukkig uit.... en dat zal ie dan ook wel zijn...., hoop ik.

19 12 11 Rondje hindernissen

Het leuke van canicross is dat je het met zn 2en doet. Of in mijn geval, 3en. Je kan dus nog zo’n goede dag hebben, als je hond niet mee werkt ga je geen sec sneller dan wanneer je zonder honden zou lopen. Andersom is ook waar. Als je niet vooruitkomt (altijd ;o)) , maar je hond sleurt je mee, ben je opeens toch heel snel.

Verder kan er ook onderweg vanalles gebeuren waar je in je eentje niet zo veel last van zou hebben. Je kan tenslotte inschatten wanneer je ergens overheen springt ofzo. Met een trekkende hond hoef je helemaal niet in te schatten... totaal zinloos, dus verspilde energie. Springen als het kan, als het toch niet kon ....., lig je op de grond.

Vanochtend kwam ik beneden, Sack in de tuin en oeps, die lag bij de eerste stap al onderuit. Het was dus glad. Dat werd dus heel voorzichtig nd hei lopen. Ging redelijk en het naar het hek lopen was ook geen probleem. Veel grote stukken ijs en harde toestanden op de grond, maar verder prima.

Honden vast, hek door en gaan dan maar.

Gister waren we trouwens met rustdag. Ik had zere enkel/achilles en na het geweldige avontuur van de dag er voor :o/ , had ik even geen zin.

Goed, hek door en gaan.Die 2 liepen rustig dus het werd een lekker rondje....leek het de eerste 100 mtr. Toen begon Spence nl toch maar te trekken.

Ze liepen netjes naast elkaar en we liepen vooral in de berm omdat het pad een ijsbaan was geworden. Ik probeerde zo goed mogelijk op te letten omdat alle hobbels en bobbels nu keihard waren.

Na 500 mtr moeten we naar links. Spence wilde rechts om de ongeveer 30m2 ijs heen en Thom srong er rechtdoor overheen, oeps. Ik kon niet meer achter Spence aan want Thom was al naar links en Spence liep ondertussen ook al recht tegenover me aan de andere kant van het ijs. 1 grote sprong zou moeten lukken, maar ja...inschatten lukt niet he. Dus ik stond nog net met het voorste deel van mn voet op het ijs toen ik wilde springen. Voet gleed weg, ik viel achterover, maar omdat die 2 al weer aan t trekken waren, bleef ik nog net rechtop. Het elastiek was gewoon te kort om helemaal achterover te vallen. Nou, pffffff.

Vervolgens van links naar rechts en nog 4 keer heen en weer om zo makkelijk mogelijk voorbij het ijs te komen. Goed, das gelukt.

Heuvel op, heuvel af, veel ijs en dus deden ze nu heel rustig zodat we langzaam overal langs konden.

Het volgende stuk is vrij redelijk. Wel veel ijs, maar makkelijker om er hier en daar langs te gaan. De grond bleef een  probleem omdat je voet zo’n beetje iedere stap om klapt omdat alles zo hard is.

1500 mtr 5,26. Nou, viel nog mee...het ging dus ondanks het vermoeiende gedoe best wel ok.

In de verte een vrouw met 2 hondjes, gelukkig waren ze vast. We rennen er langs, maar ze had van die uitrolriemen, tja...dan kunnen ze wel vast zitten, maar als je die knop niet indrukt :o//// en dus vloog 1 van die hondjes alsnog achter die 2 aan en dat betekent,voor mijn voeten. Remmen, springen, moeilijk doen, bijna op de grond liggen GRRRRRRRRRR

10 min punt 7,26 en vlak voor het racebospad een ree. Nee he...weer precies daar. Ik weer helemaal vol in de remmen, hier had ik dus echt helemaal geen zin in. Dat je in de blubber valt ok, maar op die harde ijsbodem, geen goed idee.

RBP 9,26. We liepen inderdaad al de hele weg iets achter op de snelle tijd van vorige week, maar op het racebospad kan je best veel goed maken en ik ging er van uit dat daar wel geen ijs zou zijn.

Ondertussen maakte ik me nog wel wat druk om Ree, die het bos in was gegaan, die konden we dus weer ergens tegen komen.

Hoogte sprongen heel rustig genomen, omhoog gaan racen, omlaag weer iets rustiger en toen de blubber in. De trekkers waren er niet ( hoop dat ze daar klaar zijn) dus dat was al een pluspunt. Het meeste blubber was nog blubber, maar aan de zijkanten waren die banden sporen toch wel heel erg hard. We probeerder zoveel mogelijk in het bos te lopen, rustig en ‘veilig’.

Goed, het heeft weer wat tijd gekost, maar uiteindelijk kwamen we dan toch aan het laatste stuk bos, waar alles nog normaal is. Ik probeerde ze weer wat tempo te laten maken, maar toen we bij het laatste open stuk kwamen hadden toch weer even een probleempje. Grote ijsbaan. Spence had een ree gezien en ging er rechts omheen omdat hij dan beter kon kijken. Thom ging links waar we altijd lopen....en ik....kwam dus recht op het midden van die ijsbaan aanrennen. Ik besloot op het laatst om Spence zn kant te kiezen. Wel het handigst want als het toch niet zou lukken is Spence van zn plek krijgen natuurlijk onmogelijk. Het ging goed, het elastiek was net lang genoeg om Thom aan de andere kant te kunnen laten lopen.

Nu kwam het laatste stuk waar we dus nog wat vaart zouden kunnen maken. Alleen is dat ook het stuk waar ze meestal niets meer doen. Ik probeerde ze dus wat op te jutten en was met 14,58 bij het laaste kijkpunt. Nou...dat werd niet binnen de 16, maar ik ging toch maar zo snel als ik kon. Nog een afgebroken tak over het pad en 1 op het pad. Dus eerst bukken en daarna springen. Die twee liepen naast me, maar ik was best vlot...Al zeg ik het zelf :o/

Hek, 16,16. Tja, het begint op vorige winter te lijken, rondjes van rond de 16. Hmmm, tijd om toch maar weer grotere rondjes te gaan lopen. ’s Ochtends een kwartiertje hardlopen is nou ook niet echt je van het. 1 probleempje...als ik dat ga doen, ga ik nooit meer het 4,7 rondje. Dus......., zal ik nooit weten of binnen het kwatier te doen is.

Nou ja, te doen is het wel, maar bewijzen gaat dan nooit meer gebeuren :o((

17 12 11 Twee jaar terug in de tijd

Een minuut of 10 later dan normaal werden we wakker. Kwam dat even mooi uit. Bijna licht.

Ik ging naar beneden, Sack buiten zetten, weer naar boven en doodmoe vertrokken.

Waarom ik zo moe was weet ik niet, maar ik voelde me echt heel erg moe. Normaal ben ik klaar wakker als ik wakker word , maar deze ochtend liep niet echt lekker.

Bij het hek vertrokken we rustig. Gelukkig zeg, had er niet aan moeten denken dat ze als een gek weg vlogen. De hei was weer wat droger en hier en daar lag nog een bevroren plas. Het bos zou wel minder prettig worden, maar ach.... in dit tempo is niets een probleem.

Ik keek toch even op de 1500 ( wat ondertussen waarschijnlijk 1540 ofzo is), net binnen de 6. Ja hoor, lekker rustig, zo gaat ie goed. Het nog 10 min op 8,01...heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeerlijk, ik wam helemaal bij...OEPS :o((((( Halverwege het pad naar het racebospad beginnen ze allebei als een gek te trekken. Niet gewoon te trekken zodat ik er wat aan heb. Nee, te trekken zoals Spence 2 jaar geleden liep. Dus dat je alleen maar kan afremmen. Mee rennen kan niet want dan sla je over de kop.

Alles bewoog, mn armen vlogen alle kanten op, mn hoofd rolde er bijna af, mn hele lichaam deed vanalles wat ik niet van plan was. Ik rende half mee en probeerde op zachtere ondergrond af te remmen. Geen beginnen aan. Hier kon het nog niet zo veel kwaad dus ik deed mn best om dan toch maar mee te rennen. Opeens zag ik iets voor ons op het pad rennen. Het was middel groot, maar ik zag niet wat. Ik kon mn hoofd en ogen niet stil genoeg krijgen en mn ogen ook waren aan het tranen. Ik zag iets rennen en dat was het. Het was of een grote haas/konijn, of een vos of een baby ree, maar dat zal wel niet. Maar dat formaat.

Als gekken gingen we met tegen de 30 ( ik overdrijf niet)over dat pad. Het werd nu toch wel spannend want bij het racebospad moesten we echt minstens de helft langzamer met al die gladde rommel op de grond.

Het ‘ding’vloog naar rechts de hei op. Ik vertrouwde er op dat als wij daar aankwamen ze gewoon rechtdoor zouden lopen op het pad. Naar rechts was einde verhaal geweest. Ik kan niet zo snel naar rechts en ik kan ook niet op de been blijven met die snelheid tussen de heidenstruiken door.

Goed, ze gingen rechtdoor en ik deed alles om langzamer te gaan. Het tegen ze zeggen dat ze moesten stoppen, wachten, ophouden, NU enz enz, had geen zin. Het was echt een gevalletje ‘Benton, eat your heart out’. Als iemand dit had gefilmd....oei, laten we hopen van niet.

RBP, ik kon natuurlijk niet naar de tijd kijken....als dat me al iets kon schelen. We vlogen het bos in en het was verschrikkelijk glad. Nu begon dus het echte probleem en ik ging nog ietsje harder tegen ze praten. Het had totaal geen zin. We vlogen op het kronkelpad af waar ik nooit levend doorheen was gekomen. Je moet daar een beetje slalommen tussen de bomen door en ondertussen over boomstammen springen. Ik had geen keus, ik nam een grote sprong naar rechts en stond aan de andere kant van een boom dan waar zij heen gingen. Zo, het was niet helemaal de meest perfecte manier om te remmen, maar we stonden in ieder geval stil. Ik vroeg of ze wel goed bij hun hoofd waren, gaf ze klap op hun kont, wat totaal geen zin heeft, dat snap ik zelf ook wel. Maar ook al doet ze dat geen pijn...., misschien snappen ze toch dat ik boos ben.

Tja, nou....dat dus ook al niet.

We liepen rustig door. Tenminste, ik probeerde te wandelen en zij probeerden te trekken. Natuurlijk wint 75 kg het van 48...dat is niet zo moeilijk. En dus was het wandelen snel afgelopen.

De hoogte sprongen gingen redelijk. Omhoog bleef ik in de remmen hangen. Omlaag was een probleem, ze waren helemaal dol. Thomas liet zelfs zn bal die hij voor we vertrokken had gevonden, los. Nou, Thom en een tennis bal achter laten....dan is er wel wat aan de hand hoor. En dat was er dan ook. Vraag me niet wat, maar zij wisten het.

Na een paar keer weg glijden, snoeihard door het bos rennen, mezelf afremmen door in de takken te gaan hangen en af en toe ze toch een stukje kunnen laten wandelen, kwamen we eindelijk bij de ergste blubber. Omdat het een beetje aan het opdrogen was, was dat vandaag mn redding. Ik zakte er zo ver in weg dat het heel erg afremde. Ik was helemaal kapot want ondertussen was dit toch al 1,5 km aan de gang.Ik kreeg ze gewoon niet rustig. Gister dacht ik toevallig nog wat een verschil het was met 1 tot 2 jaar geleden. Pffffff, tja toen waren alle rondjes zo. Maar nu kan ik dat echt niet meer. Toen ook niet natuurlijk, maar toen was het niet anders. Nu kunnen ze echt de perfecte snelheid, dat ik ook bijna val, maar het toch nog net kan bijhouden zonder af te remmen....als je moet gaan afremmen houdt het op.

Laatste stuk ging rustig en eindtijd was 18,06. Hoe we dat hebben gedaan met dat langzame begin en dat afremmen en wandelen weet ik niet...nou ja, eigenlijk wel. Dat afremmen had niet veel zin dus we zijn gewoon de stukken waar we niet aan het wandelen waren en waar ik niet in de takken hing, behoorlijk snel gegaan.

Pffffffff wat een rit.

Kijk al uit naar morgen, NOT.

16 12 11 Koud

Wakker worden met een regenbui. Het is regenseizoen geloof ik. Niets aan te doen, het zou voorlopig niet droog worden, dus we gingen gewoon en ik kon alleen maar weer hopen op een rustig rondje.

Bij het hek aan gekomen waren we alweer doorweekt. Op zich was het helemaal niet zo koud, maar die regen was een beetje ijswater. In het begin viel het nog wel mee, maar toen we eenmaal vertrokken waren en we probeerden zo veel mogelijk langs de ‘rivieren’te lopen, werd het al snel erg koud. Naast het pad, wat dus nu stromend water was geworden, was het nl 1 grote spons. Het zag er vrij droog uit maar zodra je je voet er op zette zakte je toch helemaal weg. Bah....en toen bleek het dus heel koud te zijn. Het was gewoon ijswater en met zulke natte en koude voeten krijg je het uiteindelijk helemaal koud. Maw, alles wat ik aan had was nat en voelde alsof het net uit de vriezer was gehaald.

Toen we bij het hek vertrokken hadden Thom en Spence er toch iets te veel zin in. We vlogen over die hobbelige spons en ik was niet zo blij. Het was donker en met die snelheid wil ik toch echt liever iets stabieler lopen. Nou ja, het was niet anders. Ik probeerde op de been te blijven, heen en weer te springen, iets te zien en toch ook nog een beetje vaart te maken. Dat laatste lukte niet echt.

1500 mtr....ik zag niets. Te donker, te snel, te veel bewegen van het springen enz. Het leek me iets in de 5,50 en dat kon best want ondanks dat we best wel snel gingen, moesten we zulke rare toeren uithalen, als het 7 minuten was had ik ook niet gek opgekeken.

10 minutenpunt zag ik iets meer. 7,58. Ok, we waren dus serieus ‘langzaam’en mn voeten en handen nu ook echt bijna niet meer te voelen. De rest was ook wel koud, maar die voeten in die schoenen met ijswater en die handen in die zeiknatte handschoenen.....brrrrrr, het voelde niet goed.

Racebospad 10,01. Ondertussen 4 reeen tegen gekomen. 2 die weer vlak voor ons neus overstaken en 2 die gewoon langs de kant bleven staan. Ik denk dat die twee die elke keer van ver op ons af komen stormen om dan vlak voor ons over te steken, jong zijn. Die vinden dat echt gewoon heel grappig om te doen. Anders snap ik het niet. Je komt toch niet helemaal van 40 of 50 mtr afstand op ons af rennen om op een mm voor ons neus het pad over te steken.

Nou ja...RBP, donker....heeeeeeeeeel donker. Ik probeerde rustig te lopen want ook dat pad was 1 grote spons met hier en daar een klein riviertje. De hoogte sprongen in slowmotion en omhoog weer iets sneller. Omlaag weer rustiger en toen weer langs het werk aan de weg. Pfffff , hoe lang die daar nog bezig zijn????

Na wat hink, stap, sprong door het bos om de trekkers en blubber te ontwijken kwamen we dan eindelijk weer op een normaal deel.We liepen nog steeds in de berm want van het begin tot het eind was het pad onbegaanbaar. In de bossen is dat wel een probleem want dat krijg je constant takken in je gezicht. Ach ja... je moet er wat voor over hebben.

Laatste checkpoint, 16,16. Nou dat zou nog een hele toestand worden om het binnen de 18 te redden met dat van links naar rechts springen.

Thom en Spence hebben de hele weg netjes tegen elkaar aangelopen en steeds de juiste route gekozen, maar het was gewoon niet te doen. Het was de meest on-ideale lijn die je maar kan verzinnen, maar verder was het heel leuk. We zaten helemaal van top tot teen onder de prut en bij het hek aan gekomen kon ik me echt bijna niet meer bewegen van de kou, maar het was leuk :o)

Tijd was 17,40 dus dat viel eigenlijk nog mee.

Het is ondertussen uren later, ik heb al vanalles gedaan en ben al overal geweest, maar toch heb ik t nog ijskoud...brrrrrrrr. Doe mij maar sneeuw en kou en geen plassen ijswater.....

Het goede nieuws, eerdaags weer vroeger licht. Het wordt al later donker :o/, maar vroeger licht duurt ook niet lang meer. Ik dacht altijd dat dat gewoon allebei per 21 dec gebeurde, maar dat blijkt dus niet zo te zijn. Een mens is nooit te oud om te leren.

15 12 11 :o(

De laatste tijd gaan er veel honden van de hei dood. Er lopen er dan ook heel erg veel, maar toch. Ze waren allemaal oud en ziek, dus op zich niet gek, maar gewoon niet leuk zo allemaal tegelijk.

Vorige maand iets anders. Een teckel werd dood gereden door een fiets. Zo zielig. Het is ook veel te gevaarlijk om keihard dwars overal tussen door te fietsen. Dat is ook waarom ik niet meer buiten de hekken ging fietsen met Thom los. Nou ja, niet daarom , dat was al voordat dat was gebeurd, maar omdat er honden los kunnen lopen. Op zich niet waar wij door dat bos gingen, daar ben ik nog nooit iemand tegen gekomen. Dat is wat afgelegen en op dat tijdstip al helemaal doodstil. Maar het was wel waarom ik daar altijd in de stress en met de rem er op reed. Je weet tenslotte maar nooit.

Maar goed, dat was een maandje geleden.

Van de week kom ik de hei op en ging even staan kletsen. Ik had hoofdpijn en was dus niet op zn best, maar even buiten in de kou uitwaaien is op zich wel lekker. Ik voelde dat ik een hond miste en zei dat ook. Ik keek om me heen en zag Spence rechts van me en Thom links...Nee, toch niet. En toen kwam het verhaal.

Ik miste dus toch een hond alleen drong het niet tot me door. Duke was overleden.

Ze waren buiten geweest en toen ze terug kwamen ging ie in de gang liggen en verzette geen stap meer. Uit eindelijk later toch nog naar de slaapkamer en toen ze weer naar buiten moesten lag hij daar dood   :o(

Ik vroeg of hij buiten wat gegeten had, maar dat was niet 100% zeker. Ze gingen dus uit van een hartstilstand, maar nu hoor ik de ‘roddel’dat het toch gif was. Ik weet niet of dat nog is onderzocht of dat iedereen dat denkt omdat het wel raar is natuurlijk. Je gaat met een gezonde hond naar buiten en als ie binnen komt is ie dood ziek en later dood. Aan de andere kant vallen er ook gezonde jonge mannen dood op het voetbalveld neer, dus alles kan natuurlijk, maar het blijft een beetje vreemd. En vooral heel erg.

Ik hoop maar dat het een hartstilstand was, want dan is ie dus gewoon dood gegaan. Je moet er toch niet aan denken dat je hond dood is gegaan omdat 1 of andere gek iets heeft neergelegd met gif.

Duke was een mooie Duitse staande, een schat van een hond die wel eens mee is geweest met CC toen we een extra hond nodig hadden. Hij vond dat zo mooi om een beetje over die hei heen te rennen. Hij begreep het natuurlijk nog niet zo goed, maar toen ie eenmaal tussen Thom en Spence liep ging ie zo waar trekken.

Zooooooooooooooo erg :o((((

15 12 11 OEPS!!!!!!

Het gewenste griepje, was helaas toch een flinke migraine aanval :o( Die ochtend was gewoon mn hoofdpijn wat minder, maar die werd ’s middags weer erger en erger en erger en erger. Kon ook eigenlijk niet anders want tegenwoordig duren ze gewoon 3 dagen. Gevolg, de volgende ochtend alsnog 2,5 kg afgevallen. Nog steeds hoofdpijn en misselijk, maar in de loop vd dag ging het steeds beter en ’s avonds was ik weer voor 80% helemaal ok. Nou, das voor mij gewoon eigenlijk meer dan OK.

Gisterochtend werden we wakker en was er net een grote regenwolk boven ons hoofd. Ik keek op buienradar en hij zou daar wel tot 9 uur blijven hangen. Nou daar heb ik geen geduld voor hoor.

Niets aan te doen, dan maar een regencanicross.

Bij het hek aan gekomen waren we al helemaal doorweekt. Rondje gelopen van precies 19 minuten. Er was geen doorkomen aan met al die plassen. Het was gewoon alleen maar plas. Daarbij ben ik ook niet helemaal op zn vlotst als ik 3 dgn niet heb gegeten en gedronken, maar dat is geen excuus. Als ze weg vliegen vlieg ik wel mee. Maar ze trokken niet en ik vond het wel prima.

Vandaag begon de dag nog net iets leuker :o/, het was droog, dat wel, maar toen ik wakker werd en meteen naar beneden rende voor Sack.....rook het niet best. Pffff 2e keer deze week. Nou ja, niets aan te doen. Eerst dus even een kwartiertje in de demente hondenopvang bezig geweest en toen weer naar boven. Iedereen in cc outfit en vertrekken maar.

Door het met kleren aan zwemmen gister waren mn lievelings schoenen nog nat. Dan maar anderen aan. Ik had ook al niet ideale sokken aan, dus na 200 mtr had ik al een probleem. Probleem 1, heel erge storm tegen, probleem 2, schoenen slippen iets, probleem 3......mn sok begon onder mn voet op te rollen....grrrrrrrrrr.

Ondanks dat we tegen een lekker windje inliepen, gingen we erg snel. Binnen een km had ik een zere teen aan mn linker voet omdat mn voet te veel in mn schoen schoof. Ja, we gingen dus echt iets te snel. Binnen de 1500 mtr irriteerde echt alles aan die voet me. De slippende schoen, de sok en mn zere teen.

Op 1500 mtr 5,13. Dus ondanks die tegenwind, sneller dan ons snelle rondje van de week. Nou...pffff dan ga je al helemaal niet meer stoppen om de boel even goed te doen. Ik loop tegenwoordig tenslotte wedstrijdjes tegen mezelf, dus als ik mezelf van vd week wil verslaan, moest ik wel door gaan.

Het ‘nog 10 min punt’was iets in de 7,10. Ik kon het niet zien, we gingen te snel. RBP leek op 9,16, zelfde als van de week. Maar dat zegt niet zo veel want het is niet altijd de zelfde plek waar ik kijk. En als ik het niet goed zie, kijk ik nog eens en nog eens en nog eens. Voor je het weet is er eigenlijk een verschil van 10 sec. De enige echte vaste plek is de 1500 mtr, dat is op een kruising.

Goed, het racebospad op. Ze trokken als een gek en door het over de boomstammen springen kreeg ik pijn in mn zij. Dat heb ik sinds ik weer loop vaak. Ik ben dat hele snelle blijkbaar niet meer gewend. Ik hoef dan maar een rare beweging te maken of het schiet in mn zij.

Omhoog ging goed, omlaag ook redelijk. Ik was al de hele weg rare bokkensprongen aan het maken om zoveel mogelijk op de ‘ideale lijn’te blijven. Het lag tenslotte nog vol met plassen. Ieder moment kon ik op de grond liggen, want als het mis gaat kan je echt niets meer doen.Voet verzwikken en door hinkelen is er niet bij. Nee, voet verzwikken betekent dat je op de grond ligt.

In het bos dus lichtelijke stress. Die prut van die trekkers of een ree, zouden me wel eens de das om kunnen doen.

Het eerste stuk prut ging goed. Gleed iets weg waar dat elke dag gebeurt, maar bleef overeind. De bocht door en ja hoor, daar waren ze weer. Precies waar wij eigenlijk rechts willen lopen ging de trekken met zo.n grote bak er achter achteruit het bos in. Weer afremmen dus en links er om heen. Het pad was nu echt alleen maar 50 cm diepe blubber dus ik probeerde links in de ‘berm’te lopen. Heel rustig want ook daar cms diepe bandsporen. Goed...overleefd.

We gingen het fietspad over op weg naar het laatste stukje bos. Ze trokken nog steeds, ik had nog steeds pijn in mn zij en we gingen nog steeds lekker vlot.

Laatste stuk hei, Spence gaf het op. Thom had ik ook niet veel aan en ik had het zelf ook wel gezien. Even 50 mtr rustig aan doen tot het laatste check punt. Dat was van de week net binnen de 15 dus als dat nu in de 15 was dan ging ik lekker rustig het laatste stuk doen. Zou dan alsnog 16 half worden....en dus gewoon goed zijn.

Ok, een beetje uitgerust van het rustig aan doen kwam ik aan gestrompeld. HUH HUH HUH HUH??????? 14,38???!!!. O jee, pijn in mn zij of geen pijn in mn zij. Trekkende honden of geen trekkende honden....ik moest nu echt alles geven. Ik was dood moe maar ( vraag me niet hoe) ik ging toch nog zo hard als ik kon.

Bij het hek :o) :o) 15,58 YES. Zo maar weer eens binnen de 16. Ik had dit eigenlijk echt nooit verwacht. Het rondje is zo anders...echt heel erg anders....pfffffffff echt niet te geloven. En dat met die in de weg zittende trekkers en al dat prut.

Ik kan niet wachten op een dik pak sneeuw.

Ik hoop dat ik eens iemand ontmoet die van zichzelf een beetje snel is (niet echt nodig blijkbaar) en geen hond heeft maar wel wil canicrossen. Met 1 hond en een pak sneeuw en voluit gaan....weet ik zeker dat binnen een kwartier toch nog moet lukken

:o)

12 12 11 :o/

Gister hoofdpijn, aan het eind van de middag werd het toch wel allemaal wat erger en ’s avonds was het echt niet leuk meer :o(

Toen we vanochtend wakker werden was de hoofdpijn zowaar gezakt. Het was er nog, maar wel in de uitvoering dat ik kon gaan lopen. Ook nog een beetje misselijk, maar viel ook mee...dus tja, doen dan maar he?!

Toen ik mn bed uit stapte rook ik al dat het met Sack was mis gegaan...grrrrr. Zat er ook wel in, gister om 8 uur voor het laatst geplast. Met het rondje om 10 uur helemaal niets gedaan. Later kon ik niet meer gaan want ik moest toen echt naar bed.

Enfin, ik loop naar beneden en ben niet vrolijk. Hij had alleen geplast. Tja...en dat is eigenlijk het ergst. Maar goed, kan je nagaan hoe die ouwemannenplas sterk ruikt. Boven, met de deur dicht, rook ik het. Nou ruik ik alles als ik hoofdpijn heb. Soms loop ik naar beneden en denk ik ook dat het mis is gegaan, maar dan is het de inkt van de kranten die in de hal liggen. 2 van die weekblaadjes, maar het inkt ruik ik dan. Hoofdpijnloze dagen ruik ik niets.

Sack in de tuin, plas opruimen, weer naar boven, iedereen in cc outfit en de frisse lucht in.

Bij het stukje zelf lopen merkte ik al dat het erger was dan normaal. 2 stappen...dat was het. Ik voelde me helemaal gammel en dat terwijl ik maar 1 kg was afgevallen, dat was het dus niet. Ik wist dat als ze zouden trekken ik er toch wel achter aan zou gaan, gammel of niet. Je kan ook gewoon niet anders, afremmen slaat helemaal nergens op, kost veel meer energie.

Hek, honden vast en afwachten.

Hmmmm, Spence had weer eens iets anders in zn hoofd. Lekker vanaf het begin racen...pfffff, zal je net zien. Na 500 mtr vond ie t mooi en gingen we rustig lopen.Met 5,40 op de 1500, viel me nog mee. Hoe langzaam ik dacht dat we liepen had ik in de 6 verwacht.

Racebospad net binnen de 10 min. Nou, zou binnen de 17 gaan lukken?

We waren al 1 ree tegen gekomen die van ver af op ons af kwam rennen om vlak voor ons over te steken, die hebben ook niets beters te doen hoor. RBP weer 1, vlak voor de hoogte sprongen, maar alles ging goed.

Het prutdeel was wat minder. We kwamen aan en 1 trekker stond midden op het pad. Ik wilde rechts langs m, maar toen we er bijna waren deed hij die grijper daar naar beneden...erg grappig, NOT. We liepen naar links om dat ding heen door de enkel hoge bagger. Daarna ook nog een meter of 80 alleen maar dikke prut. Dat ging dus niet binnen de 17 worden. Zeker een minuut ofzo gewandeld daar.

Het laatste stukje bos en daarna de hei, ze trokken weer iets, nou viel nog mee dan. 17,17 bij het hek. Had ik niet verwacht na dat gedoe met die trekker, maar uiteindelijk dus best goed voor een ‘niet terk’rondje met obstakels.

Eigenlijk wil ik dus rustige rondjes lopen, maar ja...wie ben ik???

Nu pijn aan mn voeten, enkels, knieen, heupen, heel moe, veel gapen en koud. Denk niet dat dat van een rondje 4,7 komt...blijkbaar een beetje niet lekker. Nou, ik vind alles best, zo lang die hoofdpijn maar niet erger wordt. Doe mij maar 3 wkn griep dan.

10 12 11 Oeioeioeioeioeioeioei Have I got news for you ;o))

Gisteravond viel ik pas heel laat in slaap. Of moet ik zeggen vannacht??? Of zelfs vanochtend??? Geen idee hoe laat het was, maar het kan zo maar al 5 uur zijn geweest. Echt uren wakker gelegen.

Tijdens het wakker liggen denk je dan dat je de volgende ochtend vast niet wakker kan worden. Wat onzin is, want ik ben altijd vroeg wakker.

6.30 wakker. Nog wel erg donker hoor. Even blijven liggen, maar toch al vrij snel aan de dag begonnen. Eerst Sack even alles regelen en dan iedereen in cc outfit en de kou in maar.

Op weg naar het hek zag ik al overal ijsplassen, nou.....dat ging een leuk rondje worden. Ik ging er van uit dat we rustig gingen lopen :o/ en dat er dus helemaal niets kon gebeuren. Ook niet bij de nieuwe blubber toestand in het bos.

Mn wens kwam uit en we vertrokken lekker rustig. Thom loopt sinds een tijdje weer netjes naast Spence dus het ging helemaal prima. Ik was gewoon even vergeten dat Spence tegenwoordig aan inlopen doet...pfffff.

Na 500 mtr, iets eerder dan normaal, schiet Spence er vandoor. Gelukkig dit keer voor de heuvel. Ik kon me dus in het mulle zand lekker omhoog laten trekken en meteen hopen dat Spence er geen zin meer in zou hebben. Maar dat was verkeerd gehoopt. We vlogen aan de andere kant van de heuvel met een sneltreinvaart naar beneden. Eerste km 3,22. Niet snel dus, maar ook zeker niet langzaam. Ik vergeet steeds dat we tegenwoordig een stuk eerder beginnen....en dan die eerste 500 mtr...nee, dat was lekker vlot hoor. 1500 mtr in 5,20...ook nog niet zo heel vlot, maar toch. Het nog 10 min punt 7,20 en het racebospad 9,16 Oeps, ergens hebben we veel tijd goed gemaakt. En dat terwijl we op heel onhandige ondergrond liepen. We moesten steeds om hele grote ijsplassen heen en daardoor loop je op randjes waar geen 1 stap vlak is. Het ene deel van je voet gaat omhoog en het andere naar beneden. Altijd, iedere stap, geen 1 stap om bij te komen. Met het rustige tempo van de laatste tijd maakt dat allemaal niet uit, maar met dit tempo ben je je elke stap bewust dat je elk ogenblik op de grond kan liggen.

Goed, het bos in met 9,16. Ik rende als een gek achter ze aan omhoog en wist dat naar beneden een probleem zou worden. Dat is het sowieso altijd al met al die wortels, maar nu met die blubber... niet fijn.

Vlak voor de blubber gingen ze rustig lopen. Ondanks dat, gleed ik toch een paar keer weg. Maar we liepen heel rustig en ik bleef op de been. Thom begon daarna weer te trekken, maar Spence deed nog een beetje rustig. Hij liep wel netjes naast Thom maar trok niet mee.

Ongeveer 700 mtr voor het hek zei ik tegen Spence dat hij wel mocht gaan...en zowaar, hij deed het. We vlogen het laatste stuk hei over en en laatste punt waar ik ‘altijd’kijk was 14,58....

Rennen, rennen, rennen, zelf pijn in mn zij. Het laatste stuk is nl normaal anderhalve minuut, maar het kan...als het moet, ook in een klein minuutje. Hek......16,09. Zo, was dat even een raar rondje.

Heel toevallig heb ik ooit 1 keer die tussen tijden genoteerd en dat was ook nog met dezelfde ( 1 sec verschil) eind tijd. Ik denk dat ik toen nog niet dat eerste extra stukje deed, maar die eerste km waren we ook niet echt snel dus op zich komt het wel overeen.

Toen                       Nu

1 km     3,24              3,22

1500     4,50              5,20

RBP      9,16              9,16 Daar hebben we dus iets goed gedaan :o)

Laatste 14,48             14,58 Laatste stuk dus ook nog 10 sec :o))))

Ik zei een jaar geleden altijd dat binnen een kwartier mogelijk was. De laatste tijd ging ik er van uit dat (weer eens) binnen de 16 al een wonder zou zijn. Het rondje is zoveel anders dan een jaar geleden. Maar ondertussen begin ik toch weer te geloven dat het wel moet kunnen. Ik zou niet weten hoe...alles moet dan echt mee zitten. We hebben de eerste km wel eens in 2,40 gedaan. De 1500 in 4,40 ( was denk ik de snelste ooit). Dus eeeeeeeeeeeh die 2,40 is dan 40 sec sneller, hmmmm zitten we nog steeds niet binnen het kwartier. Die 1500 is ook 40 sec dan, nee....gaat dus niet lukken denk ik. Denk toch dat 15 half dan het snelst is wat kan. Nou ja...waar maak ik me druk om. Twas zo maar een ideetje en binnen een kwartier klinkt gewoon leuk. Het leuke is dat er ook dagen zijn dat ik blij ben dat het nog binnen de 20 lukt. Zo grappig dat canicrossen van ons :o)

Morgen weer een dag. Hoop weer even een weekje rustig lopen, maar als het kouder wordt zit rustig lopen er over het algemeen niet in.

Ik ben trouwens wel weer trots op die 2. Hoe ze me om die ijsbanen en het ergste modder heen loodsen, echt hele erge SUPERHONDEN.

8 12 11 Nieuw bos

Gisterochtend werd ik een half uur voor het ‘licht’zou worden wakker. Nou, dat kwam mooi uit. Voor ik alles heb gedaan en bij het hek ben waar de honden vast moeten, ben ik wel een klein half uurtje verder.

Tot zo ver het goede nieuws ;o/

Ik wil dus opstaan en in 1 keer barst het los. Hagel, onweer, bliksem. Nou kan ik veel hebben, maar bliksem ben ik toch nooit zo dol op. Even op buienradar kijken en het leek droger te worden en het onweer/bliksem was al verder getrokken. Goed, de regen/hagel in dan maar.

Op de hei aan gekomen vond ik het er toch niet echt leuk uit zien. De lucht was helemaal zwart en ik wilde echt niet midden op de hei lopen als er weer een stel donderslagen langs kwamen. Mini rondje dan maar.

Het eerste stuk is het zelfde en dan ipv rechtdoor, linksaf het fietspad op. Ruiterpad er naast had ook gekund, maar dan stond ik tot halverwegen mn knieen in de blubber. Loopt ook niet echt lekker. Is toch wel 700 mtr.

Fietspad dus. Het was druk.

De fietsen achter ons hadden we geen last van, die bleven wel achter ons. Maar de fietsen die op ons af kwamen waren wel een probleempje. Ze hadden geen licht en aangezien ik naar mn honden en de grond kijk, vooral met regen, zag ik dus niet wat er in de verte aankwam. Spence loopt netjes rechts, maar Thom toch wel behoorlijk links. Dus elke keer als ik op het laatst in eens een fiets uit het donker zag komen, moest ik opeens, rechts, rechts, rechts, rechts. Nou, dat was voor Thom prima, maar Spence weet dat 2 keer rechts, rechts wel betekent dat ze rechts moeten gaan lopen ( hij ziet ook die fiets wel aankomen), maar 4 x was toch te veel van het goede en dus dook hij het bos in. Thom ook, maar aan de andere kant vd boom. Gelukkig hadden ze bij het passeren van de boom in de gaten dat er iets niet goed ging en dus stopten ze meteen. Ik klapte dus niet met volle snelheid tegen de boom. Dat tijdperk hebben we wel achter de rug. Die 2 weten ondertussen heel goed wat wel en niet kan.

Enfin, nog een paar keer de bossen in en uiteindelijk konden we weer naar links. Best wel grappig rondje ( 2,5 km), maar echt soepel ging het niet.

Vanochtend weer de 4,7. Spence heeft een nieuwe trainingsmethode. Eerst rustig inlopen en dan na 700 mtr lekker vaart gaan maken. Hoe die daar nou weer bij komt?? Nou ja...I don’t mind. Ik loop liever rustig, maar als hij dat graag wil....ook goed.

Het racebospad ging lekker vlot. De hoogte sprongen worden met dit weer en deze snelheid wel weer wat gevaarlijker, maar t gaat goed.

Omlaag is opeens alles anders. Die trekkers die daar aan het werk zijn hebben hele stukken bos weggehaald. Opeens loop je in het licht en kijken we alle 3 een beetje vreemd om ons heen. Alsof we een afslag hebben gemist en op een verkeerde plek zijn. Verder hebben ze wat nieuwe paden gemaakt, maar dat zijn nog niet echt paden. Weggehaalde struiken/bosjes wat nu allemaal blubber is, maar het worden wel paden natuurlijk. Op zich is het niet eens zo’n ramp, wat meer licht nu.

Op een gegeven moment ging het naar beneden door de blubber toch bijna mis. Die 2 doen heel erg hun best om zoveel mogelijk er om heen te gaan, maar er was bijna geen omheen. In 1 keer gleed ik weg. Ik bleef nog net staan. Ik zei: ‘OEI!’en ‘Rustig jongens’en hulphond Spence ging meteen heel rustig lopen. Hoe die hond toch zo’n perfecte canicross hond is geworden...??? Dat hadden we allemaal 2 jaar geleden niet kunen dromen. Maar ja, als je maar genoeg valt, dan vindt je hond je vanzelf wel zielig.

Maar eerlijk is eerlijk, als er een ree was over gestoken had ik waarschijnlijk gewoon in de modder gelegen. Weet ik niet zeker natuurlijk, want met gladde toestanden gaat ie sowieso al rustiger...maar toch :o/

UPDATE OOR

Spence zn oor gaat goed. De 2 maanden die het moest gaan duren zijn wel ondertussen 2 en halve maand geworden, maar het is een stuk kleiner. Het ribbelt ietsje, dus ik heb goede hoop dat het heel erg mee gaat vallen.

4 12 11 Spence revenge

Thomas was gister naar de wedstrijd van Hilversum en heeft het goed gedaan. Eerste geworden.

Spence en ik hebben nog steeds geen zin in wedstrijden, nou ja...ik dan. Spence wel natuurlijk.

Het was gister een stuk koeler dan de wedstrijd van April in Hilversum, toen was het echt heel warm. Ik had dus al gezegd dat een minuut sneller als toen moest lukken. En na wat vergelijken van uitslagen was dat dus ook inderdaad waar. Niet dat ik nou zoveel verstand heb van weer en hoeveel dat scheelt, maar ik kan gewoon goed gokken ;o)

Thom was dus de middag weg en ik wilde met Spence gaan bikejoren, maar ja, beetje veel plassen en blubber. Niet dat dat nou zo erg is, maar ik hou niet van overdag omkleden. Dus nu moest ik me eerst omkleden, dan de blubber in. Onder de modder thuis komen, douchen, omkleden... nee...geen energie voor. Dus gingen we gewoon wandelen.

Begin van de avond werd Thom weer terug gebracht, dus op tijd om met zn allen op de bank te hangen. Thom de hele avond op mn schoot gelegen natuurlijk.

Vanochtend voelde ik mn achillespees weer. Toch maar lopen, ach ja...pfffff tis nu toch al een everlasting story.

Honden los, zelf lopen, na 30 mtr doodmoe en dorst. Water drinken, wandelen naar het hek. Ik zou wel eens bij Pavlov willen laten onderzoeken waarom ik achter mn honden aan als een speer ga en nergens last van heb, ook als ze niet trekken, en in mn eentje geen mtr vooruit kom. Tja, ik weet het wel. Ik vind het gewoon echt niet leuk. Er zijn mensen die ’s ochtends wakker worden en dan helemaal blij zijn omdat ze lekker 30 km gaan lopen. HUH?????? Lekker 30 km lopen???? Maar ja, op staan en lekker 30 km met die twee gaan lopen is prima....100 ook. Naar zuid Spanje ook. ’s Ochtend 20 km cc, de rest vd dag beetje wandelen, ’s avonds weer 20 km cc, beetje slapen en de volgende dag weer. Lijkt me nou helemaal geen probleem, maar 1 km zonder honden....pffffffffffffffff das wel echt zwaar hoor. In mn hoofd dan vooral.

Ok, dat was weer eens afdwalen.

Het hek door en gaan dan maar. Spence trok, Thom er naast. Hij trok niet hard, maar wel goed. Liep gewoon een tikkie sneller dan wanneer ie niet zou trekken. Na 700 mtr zag ie t licht. Hij wilde eigenlijk ook wel laten zien dat ie nog goed en snel is. Hij ging een stuk harder trekken en Thom liep nog steeds netjes naast m mee. De plek om hard te gaan trekken was iets minder. Veel plassen en modder, waar we dus steeds om heen moesten. Eerste km binnen de 3 en half. Moet eigenlijk binnen de 3 maar eerste stuk niet echt heel snel en tweede stuk slalom.

1500 mtr in 5.40. Zijn we ook wel eens een minuut sneller geweest, maar hij trok nog steeds goed dus ondanks dat het nog steeds allemaal om de plassen heen moest zouden we toch wel wat tijd pakken op het volgende stuk.

Binnen de 7 half op het nog 10 minuten stuk. Redelijk, want dit zou sneller gaan dan 10 minuten.

Vervolgens krijg je ruiterpad wat ook vooral plas was. In het midden is een smal randje waar je op kan lopen. Nou ja, min of meer. Het is heel smal en je moet je ene voet voor je andere zetten. Dat is dus niet makkelijk als je wat snel gaat. Voet verzwikken en je ligt in een plas. Maar Spencer past zich aan natuurlijk, dus we gingen weer een iets normaler tempo. Thom begon nu ook te trekken dus de stukken waar ik wat meer grip had gingen we helemaal voluit.

Net binnen de 10 min bij het racebospad. Ook niet snel genoeg natuurlijk, maar het kon nog steeds. Die eerste km was gewoon jammer.

Goed, Thom en Spence sleuren me nu echt met zn tweeen door het bos omhoog. Het vals plat (meer vals dan plat)was natuurlijk ok, maar de hoogte sprongen met gladde ondergrond ......iets minder :o/

Naar beneden liepen ze iets rustiger zodat ik zelf snel kon gaan. Laatste stuk bos en Spence vond dat het er alweer op zat. Op het open stuk deed ie echt niets meer. Ik ging nog maar even door, want we waren nu zo’n groot deel snel gegaan...moest een redelijke tijd in zitten.

Bij het hek... 16,40...hmmmmm ook slecht ;o) Nee helemaal niet slecht natuurlijk, maar met het idee dat rond de 16 in Hilversum had moeten lukken en dat ik dit rondje al vaker binnen de 16 heb gedaan....was het niet echt turbo snel.

Gelukkig was ik al weer vrij snel bij gekomen ( binnen 1 sec) en wist ik weer dat dit niet te vergelijken is. Ten eerste is Hilversum een lekker snel rondje, niet te vergelijken met dit. Ten 2^e was het rondje vroeger iets anders. Ik moet nu iets verder, af en toe dwars door het bos, meer sprongen en we beginnen eerder. Alles bij elkaar denk ik dat dat minstens 20 sec scheelt, daarbij die eerste rustige km.....ja hoor...we waren gewoon best wel weer goed;o)) Bijna net zo goed als Thom.